یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

خیلی وقت پیش یه نفر ازم پرسید چطوری انگلیسی محاوره ایمو برای کنکور تقویت کنم؟ منم به صورت کامنت بهش جواب دادم. بعدش پیشنهاد داد اینو یه پست جداش کنم که فکر می کنم پیشنهاد بدی هم نباشه. واسه همین چیزایی که به این دوستمون گفتمو دوباره با کمی تغییر اینجا تکرار می کنم:

اولین نکته اینه که زبان محاوره ی انگلیسی به درد کنکور نمی خوره.

برای کنکور باید فقط ریدینگ کار کنی و رایتینگ. اما برای محاوره فقط باید لیسنینگ کار کنی و اسپیکینگ. اینا با هم هم خوانی ندارن. نمیشه دو تا مهارت اولو کار کنی، انتظار داشته باشی بتونی باهاش حرف بزنی و برعکس.

برای کنکور بهترین راه اینه که تست بزنی. چون به هرحال کنکور یه تسته و لزوما هدفش سنجیدن کل سواد شما نیست. اما اگه وقت زیادی داری و میخوای مدلی غیر از تست زدن کار کنی ولی برای کنکور باشه، رایتینگ زیاد بنویس. خیلی زیاد. خودت برای خودت یه موضوع تعیین کن، راجع بهش بنویس، ببر بده معلمت یا استادت تصحیح کنه. برای ریدینگ هم که سعی کن متن پیدا کنی بخونی. هر وقت هم خوندی، اگه وقت داشتی کلمه هاشو در آر. درسته نمی رسی همشو حفظ کنی ولی کلا هرچی بیشتر کلمه بلد باشی راحت تر می تونی تست های ریدینگو بزنی.

دیگه اینکه "شدیدا توصیه می کنم" فقط با چشم بخونی. اگه لب بزنی موقع خوندن، علاوه بر اینکه سرعتت به خاطر لب زدن کم میشه، اگه یه کلمه ی ناآشنا ببینی و تلفظشو بلد نباشی یه بار دیگه هم ذهنت درگیر تلفظ درستش می شه و دوباره سرعتت کمتر میشه. این روشو توی تمام تست هایی که می زنی، هر درسی که هست، حتما به کار ببر (خوندن با چشم تو هر مدل تست زدنی به سرعت شما کمک می کنه، حتی اگه تست ریاضی باشه).

 

اما برای حرف زدن و محاوره، همین کتاب های مکالمه ای که تو بازار هستو بخر، قسمت هایی که مکالمه داره رو گوش بده و "دقیقا عین اونا" تکرار کن. با همون لهجه، با همون تلفظ. هرچی اونا میگن. حتی اگه به نظرت تلفظ اونا غلطه، بازم تو همونی که اونا میگنو بگو. مثلا t وقتی به y می رسه، چ تلفظ میشه. مثل nice to meet you که تلفظ میشه نایس تو میچ یو. ممکنه تو نگاه اول بگی خب اینکه ت داره، چرا طرف چ تلفظ می کنه. ولی تو هرچی اونا میگن بگو. این مهم ترین قدمه برای حرف زدن. اگه نتونی بفهمی کسی چی میگه، مطمئنا خودت هم نمی تونی تکرارش کنی. پس بهتره از اول با لهجه و تلفظ درست یاد بگیری. اگه کلمه ای رو با تلفظ غلط یاد بگیری، بعدا هرچی هم اونو تو لیسنینگ ها بشنوی، نمی فهمی چی میگه، چون تلفظت با اون متفاوت بوده، در نتیجه تست های لیسنینگو هم بد می زنی.

مثلا من خییییییییلی از دوستام تو ایران کلمه ی police رو اشتباه تلفظ می کردن. شما اگه تلفظشو تو آگسفورد سرچ کنین می بینین که اصلا تو تلفظش o نداره. تلفظش این شکلیه : pəˈliːs و تلفظ please هم این شکلیه pli:z. یعنی تلفظ این دو تا کلمه، تو هجای اول، خیلی به هم شبیهه ولی شما بیشتر از نصف ایرانی ها رو می بینین که توی تلفظشون o میگن!! یا از اون بدتر کلمه ی animal که موقع تلفظ اصلا هیچی بین m و l نباید باشه، یعنی این شکلی: ænɪml. ولی ایرانی ها یا میگن انیمال یا میگن انیمُل!! وقتی این جوری میگین، بعدا تو لیسنینگ ها همین کلمه های ساده رو نمی تونین تشخیص بدین و بالتبع اگه حرف کسی رو نفهمین، نمی تونین باهاش (یا با یکی مثل اون) حرف بزنین.

راستی، یه روش هم هست میتونی بهش بگی روش احمقانه ی دخترمعمولیانه :). من تو آینه نگاه می کردم با خودم حرف می زدم!! راجع به موضوعای مختلف. معمولا هم نظر خودمو نمی پرسیدم مثل کلاسا (مثل وقتی که میگن نظرت راجع به فلان غذا یا فلان آب و هوا یا فلان فصل چیه)، بلکه سعی می کردم شرایط واقعی باشه. مثلا فرض می کردم یکی گم شده می خوام بهش آدرس فلان جا رو بدم یا فرض می کردم کسی لباسش پاره شده می خوام راهنماییش کنم چطوری لباسشو بدوزه یا فرض می کردم یه نفر مریض شده، من می خوام ببرمش بیمارستان یا زنگ بزنم اورژانس. اینم میتونی امتحان کنی، ولی ترجیحا کسی خونه نباشه که بهت بخنده :D

---

یادتون باشه زبان یه مهارته، نه یه دانش. یاد گرفتن دانش نیاز به استعداد و توانایی خاصی داره و اگه کسی استعدادشو نداشته باشه، نمی تونه یادش بگیره، اما مهارتو همه می تونن یاد بگیرن. هر بچه ی سه ساله ای داره به زبون خودش حرف می زنه. پس اصلا کار سختی نیست. پس هیچ وقت نگین این آدم استعدادش تو زبون یاد گرفتن بهتر از منه، اگه این طور بود، اون آدم باید فارسی رو هم بهتر از شما حرف می زد. اما می بینین که همه ی ماها فارسی رو راحت حرف می زنیم و بهتر و بدتری برامون وجود نداره.

البته این بدتر و بهتری که میگم، منظورم از نظر درست حرف زدن هست، نه قشنگ حرف زدن. بعضی ها ممکنه از بقیه قشنگ تر حرف بزنن، اما من الان دارم در مورد کلیت زبون صحبت می کنم، منظورم اینه که هیچ کدوم از ما، نه کسی که بالای شهره، نه کسی که ته شهره، با دستور زبان غلط یا تلفظ های اشتباه فارسی حرف نمی زنیم. پس هممون خوب یاد گرفتیم زبونو و این مستقل از آموزش هایی بوده که دیدیم. پس همه می تونن زبونو راحت یاد بگیرن.

فقط این یادتون باشه که مهارت مثل دانش نیست که یه شبه بتونین با فرمول حفظش کنین، مهارت یعنی چیزی که یاد گرفتنش نیاز به تمرین داره. پس تمرین کنین، تمرین کنین، تمرین کنین. همین.

--

این بود انشای من لبخند.

[ ۱۳٩۳/۱٠/۸ ] [ ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب