دیدم درست نیست این طوری همیشه من فقط از بدی های استاد بگم، گفتم یه کمی از جنبه های خوبشم بگم که فکر نکنین استاد من یه شیطان صفت شکنجه گره بیچاره! اتفاقا خیلی هم آدم خوبیه.

استادم از نظر شخصیتی، خیلی آدم خوب و مهربونیه. خیلی خیلی با احترام و مودبانه برخورد می کنه. هیچ وقت به آدم فشار نمیاره، یعنی مثلا اگه ببینه راحت به ددلاین یه کنفرانس نمی رسم، مجبورم نمی کنه تا دیروقت کار کنم تا حتما به ددلاین برسم. میگه به فلان ددلاین می تونی برسونی یا نه؟ اگه بگم شاید سخت باشه، می گه خب پس برای یه کنفرانس دیگه می فرستیم.

اما تو همین گروهمون (همون آقای الکس!) بچه هاشو مجبور می کنه تا دیروقت کار کنن تا شب کنفرانس و در نهایت مقاله شونو سابمیت کنن.

از خوبی های دیگه استادم که من خیییییییلی دوست دارم اینه که وقتی مقاله رو براش می فرستم، اگه جایی به نظرم انگلیسیش ضعیف باشه، هیچ وقت هیچ وقت بهم نمیگه ایناش انگلیسیش ضعیفه، برو درستش کن. بدون هیچ حرفی، خودش با یه انگلیسی قوی تر می نویسدشون.

این مورد وقتی به چشمم اومد که یکی از دوستای ایرانم برام مقاله شو فرستاد که درست کنم، گفت استادم گفته این خیلی ایراد داره، برو درستش کن، بیار! اصلا هم کاری نداره که خب تو از کجا بری اینو درستش کنی؟ تو در حد خودت تلاشتو کردی دیگه، از همین بیشتر نتونستی. انگلیسیت در همین حد بوده.

این ویژگی استادم واقعا قابل تحسینه لبخند.