قبلا یه مقداری راجع به پزشکی نوشته بودم. گفتم الان کاملش کنم. البته می خواستم یه پست دیگه بنویسم، دیدم این پزشکی در آلمانو قبلا تو سرفصلا گفتم، الان وبال گردنم شده نوشتنش، گفتم اول اینو بنویسم نیشخند.

شما اگه با تخصص پزشکی از ایران بیاین، اینجا باید دو تا کار اصلی بکنین: 1- تایید مدرک 2- گرفتن مدرک زبان.

قسمت اولش با احتساب اینه که شما تمام مدارکتونو داشته باشین و بدین به مسئولای مربوطه. اینکه مدارک دقیقا چی هست رو من نمی دونم.

قسمت دوم هم بستگی به ایالتتون داره. بعضی ایالت ها B2 می خوان، بعضی ها یه مدرکی به اسم B2-C1 Medizine.

بعد از اینکه این مدرکو گرفتین، معمولا میگن که شما باید یه سال حداقل برین دوباره رزیدنت بشین، یعنی دوباره برین دوره ی تخصص و زیردست یه استاد کار کنین.

برای اینکه برین رزیدنت بشین هم با خودتونه که برین یه استاد پیدا کنین که شما رو به عنوان دانشجوی تخصصش قبول بکنه. بعد که چند وقتی زیردست اون استاد کار کردین، اون استاد تایید می کنه که الان شما صلاحیت اینو دارین که دکتر بشین و شما دکتر میشین :)

بعدش دیگه باز پیدا کردن کار یا زدن مطب و این چیزا به عهده ی خودتونه دیگه. اونا فقط یه مدرک دادن دستتون.

با مدرکی هم که میدن شما تو اتحادیه ی اروپا به عنوان پزشک شناخته میشین (اگه تو قاره های دیگه میشه کار کرد یا نه رو من نمی دونم)، اما مسئله ی زبان همیشه تو تمام کشورا هست و شما مثلا اگه بخواین تو سوئد کار کنین، مسلما باید سوئدی بلد باشین، اگه بخواین تو نروژ کار کنین، باید نروژی بلد باشین و خلاصه این معضل زبان تو تمام کشورای اروپا هست، چون هر کدومشون زبون خودشونو دارن!