این پست از تاریخ 3 ژوئن تا 13 ژوئن پست ثابت این وبلاگه.

برای دیدن پست های جدید، پست های پایین ترو بخونین.


 

راستش چند وقتیه احساس می کنم احتمال لو رفتگی وبلاگم خیلی رفته بالا. مخصوصا که با ساده ترین سرچ گوگل تو صفحه ی اول میاد.

 

واسه همین یه خواهش ازتون دارم:

1- از همه ی کسایی که تا الان این وبلاگو خوندن می خوام تو همین پست کامنت بذارن و ایمیلشونو تو قسمت ایمیل (و نه توی متن کامنت) وارد کنن.

 

لطفا به این نکات هم توجه کنین:

1- لطفا کامنت رو به صورت خصوصی ننویسین.

2-  هیچ اشکالی نداره اگه خواننده ی خاموش بودین تا الان. من ایمیلو برای این می خوام که اگه وبلاگمو عوض کردم بتونم بهتون اطلاع بدم. اگه دوست ندارین این وبلاگو دنبال کنین (چه تا الان روشن بودین، چه خاموش)، اصلا اشکالی نداره که ایمیلتونو نذارین، من ناراحت نمی شم لبخند.

3- اگر فقط و فقط از قسمت از من بپرسید این وبلاگ دارین استفاده می کنین، اگر اگر اگر احیانا شرایطی پیش بیاد که من وبلاگمو عوض کنم، فقط قسمت های خاطرات شخصیم و یادداشت هایی که از کتاب ها می نویسم به اونجا منتقل میشه و جواب دادن به سوالای شما تو این وبلاگ به قوت خودش باقیه. پس لزومی نداره ایمیلتونو بهم بدین.

4- من واقعا عذرخواهی می کنم از دوستایی که اینجا رو می خونن و احتمالا الان فکر می کنن این دختر معمولی هم هر روز یه بازی در میاره، یه روز رمزی می کنه، یه روز بی رمز می نویسه، یه روز ایمیل می خواد نیشخند. خب چیکار کنیم دیگه. قبلا زندگی واقعی سخت بود، الان زندگی مجازی هم سخت شده، آدم نمی دونه از دست در و همسایه چیکار کنه چشمک.

 

با تشکر لبخند