یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

ببخشید الان یه چند تا نکته ی دیگه از این سفر آمریکا یادم اومد که گفتم بهتون بگم قبل از اینکه پست عکسا رو به عنوان پست آخر این سفر بذارم:

از سیستم -گلاب به روتون- دستشویی آمریکایی ها خیلی خوشم اومد. همه جا سیفونشون یه مدل خاصی بود که میشه گفت تا حدودی شبیه سیفون هواپیما بود. علاوه بر اینکه یه مقداری آب وارد دستشویی می کرد، یه جوری با کشیدن آب (عین جاروبرقی) همراه بود. این باعث می شد اولا آب کمتری مصرف بشه، یعنی وقتی سیفونو می زدی مثل ایران یا آلمان یه عالمه آب وارد دستشویی نمی شد، خیلی کمتر بود. دوما صدای خیلی خیلی کمتری تولید می کرد و وقت و بی وقت آدم مزاحم خواب کل طبقه ی بالا و پایین و دور و بر نمی شد با یه سرویس رفتن!!

--

دیگه اینکه موقعی که تو فرودگاه سان فرانسیسکو داشتم برمی گشتم، چک آخری رو که رد کردم، یه کمی صبر کردم تا کیف لپ تاپم و کتم که داشتن از تو دستگاه رد می شدن برسن. وقتی رسیدن، کیف لپ تاپمو ورداشتم، کتمم ورداشتم و راه افتادم. شاید یه ده بیست قدمی رد شده بودم که یه آقایی از مسئولای فرودگاه -که جلوی همون دستگاه های فرودگاه وای می ایستن که اگه موقع رد شدنتون از دستگاه سیستم صدا داد شما رو چک کنن- صدام زد، گفت ببخشید ای کت مال شماست؟ منم دوباره یه نگاه به کتم کردم  گفتم بله. گفت یه نفر ادعا کرده شما کت اونو برداشتین. کتو از من گرفت، گفت بیا برگردیم، ببینم اون طرف چی میگه.

وقتی برگشتیم هیچ کس اونجا نبود! خودش یه کمی دور و برو نگاه کرد، دید طرف رفته. کتمو بهم داد، گفت Never mind، برو!

به نظرم رفتار اون طرفی که این بیچاره رو فرستاده بود دنبال من خیلی زشت بود. خب لااقل اگه کتتو پیدا کردی و متوجه شدی اشتباه کردی، کمتر از ده ثانیه صبر می کردی، من می اومدم، از اون بنده خدایی که الکی دنبال من فرستاده بودی عذرخواهی می کردی!!

--

روی سکه های آمریکایی ننوشته چند سنتی هستن!! منم هرجا می رفتم می خواستم خورده بدم، کل سکه ها رو می ریختم رو پیشخون تا فروشنده خودش ورداره هرچی می خواد نیشخند. خب کار دیگه ای نمی تونستم بکنم واقعا!

ضمنا یادتون باشه با اینکه واحد ریز پول آمریکایی ها، یعنی دلار، سنت هست. ولی موقع حرف زدن می گن پنی!! پنی خورده ی پونده، ولی خب اینا هم از همون لفظ استفاده می کنن.

موقع خرید سوغاتی، من یه عالمه سکه داشتم. همه رو ریختم رو پیشخون، طرف هم شمرد، حدود دو یه سه سنت کمتر بود، ولی گفت اشکالی نداره و همه رو برداشت. سکه های یه سنتی آمریکا قرمز رنگه، البته قرمز پرسپولیسی نیست مشخصا چشمک. دیگه خودتون میدونین فلز قرمز رنگ یعنی چه رنگی! مثل آهنی که زنگ بزنه تقریبا، خوب توصیف کردم؟سوال

حالا سکه های یه سنتی یورو هم همون رنگیه. بعد که اومدیم بیرون برادر کوچیک تر میگه اون که سکه های قرمزتو نگاه نکرد سنت یوروئه یا سنت دلار. فک کنم یه سنتی های یوروتم ورداشت خنده. فردا هم میده به کسی بدون اینکه نگاه کنه، فردا کلا این سکه ها رایج میشه تو مملکت چشمک. گفتم می خوای برگردیم بریم بگیم خب. گفت نه نمی خواد. دیگه ما هم نرفتیم بگیم.

البته من کلا سکه ی یه سنتی نداشتم تو کیفم، فقط یه 20 سنتی و یه دو یورویی داشتم که اونا هم به راحتی قابل تشخیص بودن. ولی خب وقتی برادر کوچیک تر اینو گفت، به شک افتادم، گفتم یه وقتی اشتباه نشه.

--

نکته ی آخر این که، وقتی رسیدم، برادر کوچیک تر گفت موقع خرید بلیت هواپیما برای آمریکا نوشته که چمدونتونو قفل نکنین، چک می شه. اگه این طور باشه، من باید عذرخواهی کنم از دولت آمریکا چشمک.

از اونجایی که ما اصولا قسمت Terms and Service هیچی رو نمی خونیم و همین طوری تیک می زنیم میره، بعید نیست که اونا همچین چیزی رو نوشته باشن و من نخونده باشم نیشخند.

--

من تو پست قبلی یه چیزی نوشتم که هیلا خانوم تصحیحش کردن، واسه همین منم پاکش کردم که احیانا اگه کسی می خونه اون پستو به اشتباه من دچار نشه. آمریکایی ها برای خانوم ها از کلمه ی ma'am (همون madam تو حالت کمی informal تر (این طوری که تو سایت ها نوشتن البته)) استفاده می کنن لبخند. با تشکر از هیلا خانوم لبخند.

[ ۱۳٩٤/۳/٢٤ ] [ ٥:٠٢ ‎ق.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب