آه از نهاد آدم بلند میشه وقتی به یه آدم خیلی خیلی مهربون (حداقل برحسب چند تا ایمیل قبلی که چند سال پیش بهش زدی) ایمیل بزنه که باهاش کار کنه، طرف بگه من بازنشسته شدم...

آدمی که به جای اینکه تو یه جمله بهت بگه من بازنشسته شدم، تمام ایمیلتو خونده، راجع بهش نظر داده، گفته از فلان قسمت کارت خوشم میاد، خیلی هم کارت به علاقه مندی های من نزدیکه، ولی متاسفانه من بازنشسته شدم، به همکارای دیگه ام تو همین دانشکده ایمیل بزن، اونا هم کارشون نزدیکه بعضی هاشون به این موضوع. اما با این حال اگه کمکی در این زمینه لازم داشتی، من خوشحال می شم کمکت کنم.

این آدما نمی دونن خود ایمیلشون کمکه، کمکیه برای زندگی آدم... که بدونه میشه یه آدمی بود که طرف چهار سال پیش بهت ایمیل زده باشه، و تو این قدر خوب و مهربون جواب داده باشی که طرف بعد از چهار سال دوست داشته باشه تو اولین استادی باشی که برای همکاری بهش ایمیل می زنه... .