یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

اگه می خواین مسافرت ارزونی داشته باشین تو/به اروپا می تونین به این نکات توجه کنین:

کلا دو تا خرج اصلی داره هر مسافرت که قابل چشم پوشی نیست: هتل و پرواز. اگه واقعا می خواین سفر ارزونی داشته باشین باید حتما برای این دو تا خیلی از نظر زمانی هزینه کنین تا بتونین مورد خوبی پیدا کنین.

برای پرواز، اگه از ایران می خواین بگیرین حتما حتما سایت opodo.de رو چک کنین. اگه از خود اروپا می خواین پرواز کنین، سایت های Ryanair و easyjet رو یادتون نره.

در مورد سایت اولی باید بگم، نمونه اش اینکه همین دفعه ی آخر که ما ایران بودیم، همسر فقط با 199 یورو بلیت رفت و برگشت ایرانو خرید. این در حالیه که تو همون زمان ایران ایر قیمت بلیتش حدود 450 یورو بود!

هواپیمایی easyjet قیمتاش از Ryanair بیشتره و ما تا حالا باهاش پرواز نکردیم. اما از فرودگاهای معمولی که همه میشناسن پرواز می کنه.

Ryanair یه کمی سیستم خودشو داره. یه جاهاییش هم سیستمش ایرانیه، اونم از نوع اتوبوسش چشمک. سیستمش این طوریه که پروازاش از فرودگاهای درپیت و کوچیکن (البته لازم به ذکره همین فرودگاهای کوچیک از فرودگاه امام ما بزرگ ترن، اما تو آلمان کوچیک حساب میشن). این فرودگاها از شهر فاصله دارن و هزینه ی رفتن از مرکز شهر به فرودگاها قابل توجهه و حتما باید چک بشه قبلش. یعنی بی گدار به آب نزنین، تا دیدین یه پرواز ریان ایر ارزونه زود بخرین. ببینین اصلا با توجه به ساعت حرکتش شما می تونین برین تا فرودگاهی که باید برین.

پروازای ریان ایر گاهی وقتا (نه همیشه) خیلی خیلی ارزونه. مثلا خیلی وقتا پروازای ده یورویی داره! اگه بین دوشنبه تا جمعه بگیرین ارزون تره. اگه یه جوری برین که مثلا جمعه برین دو شنبه بیاین معمولا گرون تره. تو فصل های شلوغی مشخصا گرون تره. یه خوبی سایتش اینه که قیمت های تمام روزای هفته رو توی یه جدول بهتون نشون میده. لازم نیست هی دونه دونه روزا رو انتخاب کنین تا قیمتاشونو ببینین.

اما اتوبوس هایی که میرن به فرودگاهای مربوط به این هواپیمایی معمولا ساعتی یه بارن. چون فاصله خیلی زیاده. پس اگه از این هواپیمایی می خرین، حواستون باشه که نباید اتوبوستونو از دست بدین.

این هواپیمایی برای کسایی خوبه که محدودیتی برای زمان مسافرتشون ندارن. یعنی هر زمان هفته یا سال که بخوان می تونن برن و درگیر مثلا کلاس های مرتب و منظم و این چیزا نیستن.

راستی یادم رفت بگم، آخرین بار که همسر اومد ایران با پرواز Germania اومد که خیلی ارزون بود.

سایتی مثل opodo، خودش میره به صورت اتوماتیک همه ی هواپیمایی ها رو چک می کنه و وقتی توش مبدا و مقصدتونو می زنین به ترتیب قیمت پروازای ممکنو بهتون میده. اما پروازای ارزونی مثل گرمنیا، ایزی جت و ریان ایر توی لیست مورد جستجوی این سایت نیستن. برای این جور شرکت ها، باید مستقیم توی سایت خود شرکت سرچ کنین.

و اما در مورد هتل. سایت های زیادی هستن که میشه ازشون هتل رزرو کرد. هر کدوم از این سایت ها یه درصدی رو برای خودشون برمیدارن و بقیه ی پول میره به حساب هتل دار و غیره. چیزی که باعث تفاوت میشه، درصدی هست که این سایت ها برمی دارن. مثلا Trivago یا سایت جست و جوی هتله، eaystobook و booking هم همین طور. ولی اولی از دو تای آخر همیشه گرون تره قیمتاش. ما همیشه از این دو تا سایت آخر استفاده می کنیم، مخصوصا booking.com.

وقتی تو این سایتا میخواین خرید کنین، حتما نزنین می خوایم تو مرکز شهر هتل بگیریم. قبلش برین تو اینترنت سرچ کنین ببینین بلیت های داخل شهری و سیستم قطار و متروی شهر چطوره. اگه سیستم قطار و متروی خوبی داشته باشه (مثل پاریس که ما رفتیم) می تونین خونه تونو دورتر بگیرین (مثل ما) توی یه منطقه ی خیلی آروم و خوب، بعد هر روز با حدود ده دقیقه متروسواری برسین به مرکز شهر. از نظر من ارزششو داره. ولی خب بازم کسی ممکنه براش چیزای دیگه ای اولویت باشه.

هتلی که رزرو می کنین، چک کنین چیا داره، چیا نداره. اینترنت از اوجب واجباته، چون هر روز باید جاهای دیدنی رو تو سایت چک کنین، ساعت باز شدن مکان ها رو، حتی آب و هوا رو، حرکت قطارا رو و خیلی چیزای دیگه.

از چیزای دیگه ای که می تونه براتون مهم باشه یخچاله. به نظر من یا باید آدم با صبحونه بگیره هتلو یا اتاقش یخچال داشته باشه. اگر این طور نباشه صبحونه ها چی می خورین؟ البته اگه آدمی هستین که اهل صبحونه خوردن نیستین که دیگه بحثی توش نیست. ولی من شخصا توصیه می کنم وقتی قراره از صبح تا ظهر برین جایی بگردین، حتما صبحونه بخورین.

ما حتی همیشه با خودمون کیک هم می بریم، روز قبلش یه کیک درست می کنیم. می بریم اونجا میذاریم تو یخچال. هر روز با خودمون می بریم بیرون، تو راه می خوریم. همین کارای ساده خیلی از مخارج آدمو کم می کنه. آخه آدم وقتی یه شهرو نمی شناسه، اصلا نمی دونه کجاش ارزونه، کجاش گرونه. میره از گرون ترین سوپرمارکت شهر یه بسته نون میخره. و قیمت ها هم واقعا متفاوته. مثلا ارزون ترین نون توی سوپرمارکت های معمولی آلمان 55 سنته، ولی همین آلمان سوپرمارکت هایی داره که نون زیر نزدیک 2 یورو ندارن. حالا شما فک کنین تو همچین سوپرمارکتی بخواین برای خودتون یه صبحونه ی ساده ی نون و پنیر و خیار و گوجه جور کنین! یهو می بینین خیلی راحت هفت هشت یورو پیاده شدین. چیزی که تو یه سوپرمارکت ارزون با نهایتا سه یورو سر و تهش هم آورده میشه.

بعضی هتل ها هم هستن که پول صبحونه رو جدا می گیرن. تجربه ثابت کرده همیشه میشه هتل معادلی پیدا کرد که حدودا تو همون سطح قیمت باشه و صبحانه روش باشه. مثلا می بینین یه هتلی زده شبی 60 یورو، اگه صبحانه می خواین هم نفری 7 یورو. در حالی که اگه یه کم دیگه بازه ی سرچتونو بازتر کنین، می بینین هتلی هست که شبی 63 یوروئه با صبحونه. بنابراین، این طوری برای خودتون نگین که من حداکثر مثلا شبی 70 یورو میدم برای هتل. اصلا به بقیه ی لیست نگاه نمی کنم چون گرون میشه. شرایطو نگاه کنین، بعد تصمیم بگیرین.

اگه تونستین هتلی بگیرین که مایکروفر/ قهوه/ چایی هم ارائه میده که چه بهتر. مثلا هتلی که ما تو رم گرفتیم از این نظر خیلی عالی بود. همیشه چایی های لیپتون، بسته های قهوه، شکر، نی، چای ساز، قهوه ساز و لیوان یه بار مصرف گذاشته شده بودن که هر کس خواست برای خودش درست کنه. تو راهرو هم بود، مرتب پر بود روی میز. یعنی این طوری نبود که بخورین تموم بشه، دیگه نباشه. صبح به صبح رو میزو می چیدن.

هر آدم یه سری اولویت هایی برای خودش داره موقع مسافرت رفتن. مثلا ما هیچ وقت هاستل (Hostel) نمی ریم. هاستل رو شاید بشه معادل مسافرخونه دونست. اما تفاوت اصلیش اینه که تو هاستل شما اتاق کرایه نمی کنین، بلکه تخت کرایه می کنین. یعنی مثلا یه تخت توی یه اتاق سه نفره. قطعا می تونین مشکلات این روشو تصور کنین دیگه. اینکه شما نفر بغلی رو نمی شناسین. نمی دونین با چه اطمینانی چمدونتونو دارین میذارین و میرین. در مورد تمیزی و کثیفی و نظافت نفر بغلی اطلاعی ندارین و غیره.

اما با این وجود من از بعضی ها شنیدم که میگن خب ما که صبح تا شب نیستیم، فقط می خوایم شب یه تخت باشه بخوابیم، صبح دوباره بریم بیرون تا شب. این جور آدما هاستل می گیرن و براشون مهم نیست که چه جور جاییه.

ولی مثلا دوست های همسر هم بودن که رفته بودن بارسلونا، هاستل گرفته بودن، بعد که برگشته بودن فهمیده بودن با خودشون از اونجا ساس آوردن!! واسه همین میگم هاستل واقعا یه چیز شانسیه که چقدر تمیز باشه.

من نمی دونم هاستل ها چطوری بازرسی میشن، ولی برای هتل ها قوانین مشخصی هست که چه هتلی دو ستاره است، چه هتلی سه ستاره و الی آخر. مثلا ما یه بار هتل دوستاره رفتیم. شامپو و این جور چیزا نداشت! از اون به بعد همیشه هتل سه ستاره به بالا رفتیم که همیشه هم این جور چیزا رو داشتن. شاید اگه سرچ کنین چیزی دستتون بیاد که چه هتل یا هاستلی چیا داره و لازمه ی فلان قدر ستاره داشتن چیه.

یه مدل دیگه ی رفتن هست که آدم با Airbnb میره. هر کسی می تونه خونه شو تو این سایت بذاره. قیمت هم بذاره. بعد شما که می خواین برین مسافرت چک می کنین تو اون تاریخ چه خونه ای خالیه و به طرف پیام میدین و الی آخر. اینم شانسیه دیگه. ممکنه خونه ی طرف خیلی تمیز باشه، ممکنه نباشه (مثل مال ما). دقت داشته باشین اگه با سایت های این مدلی کار می کنین، تحت هیچ شرایطی از قوانین سایت تخطی نکنین، چون فردا اگه مشکلی پیش بیاد این شما هستین که ضرر می کنین. مثلا هیچ پولی خارج از روش های سایت نباید رد و بدل بشه. اگه طرف گفت حضوری پولو بده یا بریز به حسابم به صورت مستقیم، این کارو نکنین. اگه مشکلی بین شما و صاحبخونه پیش بیاد، شما باید به سایت شکایت کنین و اونا بررسی می کنن. اگه خارج از روش های سایت شما پولی رو انتقال وجه داده باشین، سایت در مقابل شما مسئولیتی نداره و از شما حمایت نمی کنه.

تو سایتش هم می تونین مشخص کنین دنبال اتاق می گردین، آپارتمان کامل می گردین یا خونه یا هرچیز دیگه ای. همچنین تو بعضی حالت ها صاحب خونه خودش اونجاست، بعضی وقتا نیست.

ضمنا سایت airbnb مدل های مختلفی برای کنسل کردن داره (فک کنم سه مدل). مثلا بعضی ها تا یه روز به مسافرت میذارن کنسل کنین، بعضی ها سخت گیر ترن. هر صاحب خونه ای سیاست کنسل کردن خودشو مشخص می کنه. حتما روش کلیک کنین و بخونین تا بدونین در صورت کنسل کردن بین شما و صاحبخونه چی قراره بگذره. پولی هم که میریزین به حساب، 24 ساعت بعد از چک این شما از حسابتون برداشت میشه.

یه مدل دیگه هست به اسم couchsurfing. تو این روش تنها هدف موجود تبادل فرهنگی و این چیزاست. کسایی که دوست دارن با فرهنگ های مختلف آشنا بشن، مهمون قبول می کنن و در ازاش چیزی نمی گیرن. اما چیزی که مهمه اینه که طرف به عنوان میزبان از شما review دریافت می کنه و شما بهش نمره میدین. بعد بر اساس نمره اش که هی بالاتر میره محبوب تر و محبوب تر میشه. هرچی reputation آدم بالاتر باشه تو این سایت بهتره. بنابراین اگه شما هیچ وقت میزبان هیچ کس نبوده باشین، براتون سخت تره خونه پیدا کردن و مهمان شدن نسبت به کسی که بارها تا الان میزبان بوده. به هر حال وقتی کسی هیچ اطلاعاتی نسبت به شما نداشته باشه و ندونه شما کی هستین، براش راحت نیست شما رو به عنوان مهمون بپذیره. پس در صورتی برین تو این سیستم که اهل میزبانی رایگان هم باشین. میزبانی هم لزوما برای شب کسی رو راه دادن نیست. شما می تونین بنویسین قابلیت اینو دارین که یه عصرونه کسی رو دعوت کنین.

--

بیشتر از این بنویسم فک کنم کتکم بزنین، بقیه شو بعدا می نویسم چشمک.

[ ۱۳٩٤/٦/٢۱ ] [ ٩:۳٤ ‎ق.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب