یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

قبلا گفتم بهتون کلاسم 5.5 تا 7 ه. خیلی دیره. می خواستم دیروز به بچه ها بگم اگه قبلش کسی کلاس نداره، کلاسو یه ربع بندازیم جلوتر. اون وقت من می تونم یه قطاری رو بگیرم که 40 دقیقه منو زودتر می رسونه خونه. ولی خب وقتی بهشون گفتم، دیدم یه سری هاشون کلاس دارن طفلکی ها. دیگه نشد ساعت کلاسو تغییر بدم.

بدی بعدترش هم اینه که من تقریبا ده دقیقه به نه میرسم ایستگاه قطار شهرمون. از اونجا تا ایستگاه قطاری که میره خونه مون (قطار شهریو میگم)، حدود ده دقیقه ای راهه. در حالی که اون قطار ساعت 8:58 راه می افته! یعنی من حدود شیش هفت دقیقه بیشتر وقت ندارم. تازه این در حالت خوشبینانه است که فکر کنم قطار بین شهریم دقیقا سر وقت میرسه. از طرفی، چون بعد از ساعت 8 شب می رسم، قطارها نیم ساعتیه. یعنی اگه به این نرسم، باید با 9:28 برم!

دفعه ی پیش که اومد، گفتم خب من که نمی رسم. تو همون ایستگاه قطار نشستم تا حدود بیست دقیقه. بعد بلند شدم سلانه سلانه رفتم تا ایستگاه قطار شهری و وقتی رسیدم خونه حدود یه ربع به ده بود.

ولی دیروز قطار کاملا سر موقع رسید. گفتم حالا خدا رو چه دیدی، شاید رسیدم. یه کمی پیتیکوپ پیتیکوپ رفتم، البته خیلی نه ها! فقط در حدی که قدم هامو سعی کردم بلندتر بردارم. البته وسطهای راه دیگه حس کردم پاهام درد گرفته از بس کشیده شده!!

خلاصه، نزدیکای ایستگاه بودم که دیدم یه قطاری رفت. با خودم گفتم خب رفت دیگه، ولش کن. باز گفتم حالا شاید قطار ما نبود. شاید یه قطار دیگه بوده. باز به خودم امید دادم و بقیه ی راهو هم یورتمه رفتم.

وقتی رسیدم، دیدم رو تابلوی ایستگاه زده قطار ما 4 دقیقه دیگه میاد :)

البته من سر وقت رسیده بودم. درست 8:58. ولی خب قطارها گاهی با تاخیر میان. مخصوصا قطار خونه ی ما!!

بناراین، به این نتیجه رسیدم که همیشه دیر کردن قطارها بد نیست، گاهی هم به نفع ماست ;-) و به این نتیجه هم رسیدم که حتی اگه یه درصد احتمال موفقیت میدی، تلاش کن. تلاش کردن همیشه خوبه :)

--

تعداد دانشجوهام این قدر زیاد شد که تمام جلسه ها پر شد خدا رو شکر. به این ترتیب، من خودم مجبور نیستم دیگه چیزی ارائه بدم. طبق روال هر ترم، یه جلسه رو خالی میذارم (جلسه ی بعد) که اونی که نفر اول ارائه است، در حقش ظلم نشه و وقت کافی برای ارائه اش داشته باشه. یه آلمانی هم بود. ترم اولم هم یادمه یه آلمانی ارائه ی جلسه ی اولو برداشته بود (البته اون موقع دو نفر بودن تو جلسه ی اول که یکیشون آلمانی بود، اون یکی یادم نیست). خوشم میاد از این آلمانی ها که نه چک می زنن، نه چونه. بنده خدا ارائه ی اولو (که طبق تقویم 20 آپریل بود، یعنی هفته ی بعد) برداشته بود. هفته ی بعدش هم خالی بود. یعنی هیچ کس ارائه ی 27 آپریل رو انتخاب نکرده بود. از روی لیست خوندم. میگم همه از موضوع ارائه شون و تاریخ ارائه شون راضین؟ همه میگن بله. میگم کسی مشکلی نداره؟ میگن نه. به اون جلسه اولیه میگم شما دوست داری یه جلسه ارائه تو بندازیم عقب که راحت تر بتونی آماده کنی؟ میگه چرا! تا قبلش هیچ گونه اعتراضی نداشت بنده خدا.

حاضرم شرط ببندم اگه تو ایران این مدلی قرار بود کسی ارائه بده، کلی طلبکار می شد که آقا باید به ما نمره بیشتر بدین چون ما نفر اولیم! آقا واسه ما آسون تر بگیرین! آقا پس ما فلان کارو نکنیم چون نفر اولیم :D

خلاصه که دانشجو خوبه آلمانی باشه ;-). البته یادم نرفته دو تا دانشجوی آلمانی ترم پیشم که پدر منو درآوردن ها. اما خب در کلف آلمانی ها آدم های وقت شناس و وظیفه شناسین. معمولا آدم از کار کردن باهاشون لذت می بره. کم پیش میاد که دو در کنن و کل فشار کارو بندازن روی شونه ی کس دیگه ای. خدا خیرشون بده :)

[ ۱۳٩٥/۱/٢٦ ] [ ٥:۳٥ ‎ق.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب