یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

من راجع به ماشین از همسر پرسیدم و چیزایی که گفت رو نوشتم. ممکه خیلی پراکنده نویسی شده باشه. ببخشید دیگه. چون قرار شد همسر به من بگه و من بعدا خودم ویرایش کنم. ولی این قدر زیاد شد که من حوصله ی ویرایش جدی ندارم نیشخند.

در مورد اینکه مردم چی می خرن، قبلا خیلی ازم سوال شده. خوبه بدونین خرید مدل های بالای ماشین هایی مثل بنز و بی ام و و آئودی برای مردم متوسط کار سختیه. این تصورو نداشته باشین که همه اینجا بنز سوار میشن، حتی کسی که سال اول کارشه و تازه شروع کرده و این حرفا!

معمولا ماشین نو رو کسایی می خرن که وضعشون خیلی خوبه. مردم متوسط ماشین نو نمی خرن، چون افت قیمت ماشین تو سال های اولیه اش خیلی زیاده.

مثلا (بر اساس اطلاعی که از خرید ماشین توسط یکی از دوستامون داریم میگم) ماشین مرسدس بنز کلاس سی که قیمت نوش هست 45 هزار یورو، بعد از یه سال استفاده، با هفت هزار کیلومتر کار، قیمتش شده 30 هزارتا، همین ماشین رو دوستمون برداشته با یازده هزار یورو پول نقد و ماهی 150 یورو به مدت سه سال.

یعنی در کل حدود 15 هزار یورو براش پول میده. تو این سه سال، قیمت ماشین 15 هزار یورو دوباره افت می کنه. یعنی قیمت ماشین بعد از چهار سال از روزی که تولید شده، میشه 15 هزار یورو. حالا اون کسی که این ماشین رو خریده، بعد از سه سال که ماهانه پول داده، می تونه 15 هزار یورو بده و ماشین رو مال خودش کنه یا اینکه ماشین رو دوباره به همون شرکت بنز برگردونه.

به عبارتی همون شرکت ماشین رو با 15 هزار یورو ازش می خره. یعنی طرف قرار بود 15 هزار یوروی دیگه بده که ماشین مال خودش بشه، یعنی 15 هزار یورو قرض داشت به شرکت برای اینکه ماشینو بخره، حالا اون 15 هزار یورو رو نمیده و ماشین دوباره مال شرکت میشه.

البته این در صورتی ممکنه که ماشین کاملا سالم باشه. اگه مشکل داشته باشه، شرکت ماشین رو ارزون تر ازش می خره. البته خب طرف هم اگه فکر می کنه می تونه جایی گرون تر بفروشه ماشینو، می تونه 15 هزار یورو رو به شرکت بده و ماشینو برداره و بعد خودش به عنوان یه شخص ماشینو بفروشه.

به دلیل همین افت قیمت، معمولا مردم علاقه ای ندارن ماشین خیلی نو بخرن. ماشین های 4 5 سال کار کرده می خرن، چون بعد از اون دیگه افت قیمت چندان زیاد نیست.

البته شرکت ها آپشن های مختلفی دارن. به عنوان مثال، همه ی شرکت ها آپشن ماشین قسطی میدن به مردم.

در مورد ماشینی که مردم عادی سوار میشن، باید بگم این طور نیست که همه بنز و بی ام و سوار بشن، میشه گفت بیشتر فولکس واگن مناسب طبقه ی عادیه. به عنوان مثال فولکس واگن مدل گلف بیشترین فروش رو تو اروپا داره و خیلی ها ازش استفاده می کنن. البته فک نمی کنم این شرکت تو ایران ماشین داشته باشه و چیزی به ایران صادر کنه.

اگه قرار باشه کسی از طبقه ی متوسط ماشین بنز و بی ام و بخره، از بنز، همون کلاس های آ و بی و سی رو می خره، نه کلاس ئی. از بی ام و هم، تا سری سه رو می خره، نه مدل های بالاتر. همینا رو هم نه نو از کارخونه در اومده اش دیگه، به همون شکلی که گفتم می خرن. آئودی هم تا سری 4 اینا برمی دارن، نه بالاتر. بقیه اش گرون میشه.

یه چیز دیگه هم اینکه اینجا شاید هزینه ی خرید ماشین زیاد نباشه، اما هزینه ی نگهداری ماشین زیاده. مثلا اگه یه ماشین شیش هزار یورویی بخرین و برای اولین بار تو آلمان بخواین بیمه ی ماشین بگیرین، حدود هزار یورو باید برای سال اول پول بیمه بدین. تازه این در صورتیه که حداکثر 12 هزار کیلومتر در سال ماشین رو راه ببرین، اگه بیشتر بشه، باید بیشتر پول بدین. سیستم بیمه تو آلمان با ایران خیلی فرق داره *.

هزینه های جانبی دیگه هم داره، مثلا مالیات ماشین که به خیلی چیزا بستگی داره. مثلا ماشین دیزلی هزینه ی مالیاتش سه برابر ماشین بنزینیه و خب در عوض مصرفش کمتره. معمولا اگه بخوان بالای 15 هزار کیلومتر در سال از ماشین استفاده کنن، معولا ماشین دیزلی می خرن، اگه کمتر قصد استفاده داشته باشن، ماشین بنزینی می خرن.

از تفاوت های دیگه در نگهداری اینه که مثلا شما حق ندارین ماشینو تو خونه یا تو خیابون یا پارک یا هر جای دیگه ای خودتون بشورین، باید ببرین کارواش که خب این خودش هزینه بره.

هزینه های تعمیر اینجا هم که بسیار بسیار بالائه. چک آپ هاش تا زمانی که گارانتی داره مجانیه، اما بعدش باید خودتون پول بدین و خیلی هم گرونه. مخصوصا چک آپ تسمه تایمینگ عوض کردن. قیمتش هم بسته به ماشین فرق داره. مثلا برای مزدا6 برای این چک آپ حدود 800 900 یورو باید پول بدین. تازه این در صورتیه که نبرین پیش نمایندگی. تو نمایندگی گرون تره، یعنی همین چکاپ چیزی حدود 1500 یورو میشه تو نمایندگیش.

خود هزینه ی بنزین هم اینجا زیاده. مثل ایران هم نیست که ثابت باشه. قیمتش کاملا وابسته به پمپ بنزین (توتال باشه یا شل یا هر چیز دیگه)، تعطیل بودن یا نبودن اون روز، زمان روز، محل پمپ بنزین (که تو شهر باشه، تو ورودی شهر باشه یا خروجی شهر (پمپ بنزین جلوی خروجی شهر از پنپ بنزین جلوی ورودی شهر گرون تره!) یا بغل اتوبان) و خیلی چیزای دیگه داره. و صد البته به قیمت نفت بستگی داره. مثلا الان قیمت بنزین بین 1.25 تا 1.35 هست. اما یه مدت حدود 1.5 بود. قیمت دیزل هم الان حدود 1 تا 1.10 هست.

دیگه از هزینه های نگهداری ماشین باید بگم که تعویض لاستیک زمستونی و تابستونی اجباریه. البته قانونا اجباری نیست. یعنی تو خیابون پلیس بهتون گیر نمیده که چرا لاستیکات مثلا زمستونی نیست. اما اگه تو زمستون با لاستیک تابستونی تصادف کنین، بیمه پولشو نمیده.

یه مدل دیگه هم ماشین گرفتن هست تو اینجا که leasing ایه. این مدل ظاهرا تو ایران هم هست. مثلا یه بی ام و سری 2 که قیمت نوش 46 هزار یورو بوده، دوست ما بعد از یه سال کار، این ماشین رو که 18 هزار کیلومتر راه رفته و قیمتش شده 35 هزار یورو، به صورت leasing ای گرفته، به این صورت که 5 هزار یورو پول نقد داده، هر ماه هم 325 یورو پول میده تا سه سال. بعد از سه سال هم ماشینو به شرکت پس میده. و صد البته ماشین باید هیچ مشکلی نداشته باشه و همه چی درست و صحیح و سالم باشه. هرچی خراب شده باشه، باید پولشو بده.

همه نوع ماشینو اینجا میشه leasing ای گرفت. همه ی شرکت ها این آپشنو دارن. اون مدل اولی که گفتم در مورد ماشین بنزی که دوستمون گرفته بود، بهش می گن finanzierung . همه ی شرکت ها اینجا این آپشنا رو دارن، برای اینکه مجبورن تو بازار با آپشن های بقیه رقابت کنن.

از نظر محبوبیت ماشین های آلمانی اولن و بعدش ماشین های ژاپنی. ماشین های سوئدی هم جزو ماشین های لوکس حساب میشن، مثل ماشین های ولوو. اما ماشین های آمریکایی اصلا اینجا طرفدار زیادی نداره و دلیلش هم هزینه ی نگهداری زیادشون هست.

ماشین های فرانسوی هم تقریبا هم قیمت ماشین های آلمانی درمیان، اما در کل این ماشین ها خیلی محبوب نیستن بین آلمانی ها.

اگه طرف دنبال ماشین شیک باشه، آلمانی می گیره. اما اگه کسی دنبال ماشین خوب و کم هزینه باشه، ماشین ژاپنی می گیره. ماشین های آلمانی هزینه ی نگهداری بالاتری دارن. تویوتا و مزدا و نیسان اینجا محبوبیت بالایی دارن.

--

* بیمه گرفتن تو آلمان قیمت ثابتی نداره و به چندین عامل مختلف بستگی داره. مثلا:

1- چند هزار کیلومتر در سال قراره ماشین راه بره.

2- چند نفر با این ماشین رانندگی می کنن. اگر بیشتر از یه نفر باشه، باید تک تک اون اشخاص رو نام ببرین و شرایطشون رو هم بگین، یعنی مثلا سن طرف چقدره؟ کی گواهی نامه گرفته؟ تو چند سال اخیر تصادف داشته یا نه؟ نمره منفی تو گواهی نامه اش هست یا نه؟ تخلف داشته تو چند سال اخیر یا نه؟ همه ی این اطلاعات رو باید برای تمام کسایی که قراره راننده ی ماشین باشن بگین. و اگه کس دیگه ای پشت فرمون باشه و ماشین تصادف کنه، بیمه پولشو نمیده.

3- پارکینگ دارین یا نه؟ اگه دارین روبازه یا روبسته؟ گاراژه یا نه؟ (کلمه ی گاراژ رو نمی دونم درست استفاده کردم یا نه، گاراژ رو ترجمه ی tiefgarage گرفتم و پارکینگ رو ترجمه ی Parkplatz، خودتون سرچ کنین و تفاوتشونو ببینین. منظور از گاراژ اینه که طبقه ی زیرزمین پارکینگ باشه، اما پارکینگ می تونه روبسته باشه، ولی طبقه ی زیرزمین نباشه.) پارکنیگتون با کس دیگه ای مشترکه یا فقط مال خودتونه؟ منظور از مشترک بودن این نیست که دقیقا محل ماشین شما فقط مال خودتون باشه، مثلا اگه تو یه پارکینگ 40 تایی، پارکینگ شماره ی 10 مال شماست، شما بازم باید بگین پارکینگم مشترکه. یعنی کسای دیگه ای هم حق دارن به محوطه ی پارکینگ شما وارد بشن و پارک کنن (و شاید با شما تصادف کنن!).

4- چند نفر جزو خانواده هستن و قراره از این ماشین استفاده کنن؟ اگه بچه دارین بچه تون چند سالشه؟ زیر 17 ساله یا بالای 17 سال؟

5- قبلا چند کیلومتر کار کرده ماشین (تا الان)؟

6- آیا عضو ADAC هستی یا نه؟ ADAC یه شرکتیه که خدمات ماشین ارائه میده و اگه بخواین میتونین سالانه پول بدین و عضو بشین. اگه جایی مشکلی پیش اومد، میان براتون رفع می کنن.

7- آیا کارت تخفیف قطارهای آلمان رو دارین یا نه؟ این کارت تخفیف همون کارت تخفیفیه که بارها راجع بهش توضیح دادم برای خودمون. همون که مدل های 25 و 50 و 100 درصد داره. در واقع دلیل پرسیدن این سوال اینه که مثلا کسی که کارت تخفیف 100 درصد یا 50 درصد قطار آلمان رو داشته باشه، احتمال بیشتری داره که از قطار زیاد استفاده کنه و کمتر ماشینشو استفاده کنه.

8- اشتراک یک ساله ی public transport شهرتونو داری یا نه؟

9- سال تولید ماشین، قیمت ماشین وقتی شما خریدین؟ البته قیمت رو از شما نمی پرسن، همین که شما مدل ماشین و اینکه چقدر کار کرده و اطلاعاتش رو بهشون بدین، شرکت های بیمه خودشون یه تخمین قیمت دارن و بر اساس اون مبلغ بیمه ی شما رو تعیین می کنن.

--

یه چیز دیگه هم همسر این وسط گفته که من نمی دونم به کدوم قسمت وصلش کنم! همین طوری جدا نوشتمش:

اگه ماشینتون تو راه خراب بشه و بخواین ببرین تعمیرگاه، پول جرثقیل خیلی خیلی زیاده. مثلا برای 10 کیلومتر داخل شهر ممکنه مجبور بشین 500 600 یورو پول بدین. واسه همین خب همه یه بیمه مخصوص همین موضوع می گیرن. یعنی اگه این بیمه روی بیمه ی ماشینتون نباشه، معقوله که پول بیشتری بدین که اینو هم شامل بشه.

--

دیگه در مورد بیمه ی ماشین اینکه اگه سه یا چهار سال (فک می کنم چهار سال) تصادفی نداشته باشین، قیمت بیمه تون میشه 55 درصد قبلش. اما اگه تصادف کنین، قیمت بیمه تون چند درصد اضافه میشه. مطمئن نیستم عددش رو، اما فک می کنم 118 درصد میشه. یعنی 18 درصد اضافه میشه به پول بیمه ای که داشتین می دادین.

--

 

بعدا اضافه شد:

تو آلمان مردم بیشتر به ماشین های استیشن (که اینجا بهش میگن kombi) علاقه دارن تا ماشین هایی که مدل لیموزین هستن. علتش هم اینه که میخوان کالسکه ی بچه شونو بذارن یا سگشونو. کلا ترجیح میدن ماشینشون جای بار بیشتری داشته باشه.


[ ۱۳٩٥/٦/۸ ] [ ٦:٥٧ ‎ق.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب