چند وقته خیلی زدم تو خط قرآن. هی آهنگهای مختلف قرآنو از روی یو.تی.یوب گوش میدم. واقعا خیلی قشنگن. مخصوصا این عربا که توی نمازشون قرآنو به این قشنگی می خونن.

از صبح چندین آهنگ مختلفو گوش دادم، به نظرم جدا از اینکه متنی که خونده میشه قرآنه، خوبه که آدم با آهنگای مختلف آشنا باشه. یه سرچ بکنین مقام نهاوندو گوش بدین، واقعا خیلی قشنگه.

کلا تا جایی که من می دونم هفت تا مقام اصلی داریم واسه قرآن:

بیات (همونی که همه میشناسیم و فکر می کنیم عبدالباسط همیشه اون طوری می خونهنیشخند، شروع قرآن خوندن همیشه با این آهنگه)

صبا که خیلی غمگینه، همه مون میشناسیمشو، همونی که توی عزاها میذارن همیشه

نهاوند که خیلی کم می شنویمش چون خیلی لطیف و شاده (!!! واقعا نمی دونم چرا خیلی کم این آهنگو اجرا می کنن، البته سخت هم هست)

حجاز که آهنگ متوسطیه، نه شاده نه غمگین، معمولا اون جاهایی که قرآن جهت گیری خاصی نداره (نه راجع به بهشت و چیزای شاده نه راجع به جهنم و چیزای غمگین) با این آهنگ میشه خوند

سه گاه و چهارگاه و رست هم داریم که آخری برای مواردیه که حالت تحکم دارن و دارن یه حکم رو بیان می کنن.

اونایی که توضیح ندادم رو بلد نبودم. ضمنا چیزی که گفتم چیزی بود که بچه بودم کلاس قرآن می رفتم بهم می گفتن، ممکنه با اطلاعات شما یا خیلی های دیگه همخوانی نداشته باشه یا من اشتباه یادم باشه!

ولی خلاصه ی کلام اینکه واقعا مقام نهاوندو نباید از دست داد، خییییییییلی قشنگه. از صبح چندین نهاوند مختلفو گوش دادم واقعا اصلا الان حس خوشحالی بهم دست دادهنیشخند.