از کتاب 110 سرمشق از سخنان حضرت علی:

قال على علیه السلام:
اللَّهُمَّ اغْفِرْلى رَمَزاتِ الْالْحاظِ، وَ سَقَطاتِ الْالْفاظِ، وَ شَهَواتِ الْجَنانِ، وَ هَفَواتِ اللِّسانِ

الهى! نگاه‌هاى اشارت‌آمیز، سخنان بى‌فایده، خواسته‌هاى نابجاى دل، و لغزش‌هاى زبان را بر من ببخش!

----

فکر می کنم همه ی ما همه ی اینا رو چندین بار مرتکب شدیم. ولی من فکر می کنم اولی و آخریش یه چیز دیگه است!! مخصوصا اون نگاه های اشارت آمیز که خودمون فکر می کنیم ما که چیزی نگفتیم که بخواد غیبت و تهمت و فلان و فلان باشه.