از کتاب 110 سرمشق از سخنان حضرت علی:

 

یا کُمَیْلُ! انَّ هذِهِ الْقُلُوبَ اوْعِیَةٌ، فَخَیْرُها اوْعاها، فَاحْفَظْ عَنى ما اقُولُ لَکَ، النَّاسُ ثَلاثَةٌ: فَعالِمٌ رَبَّانِىٌّ، وَ مُتَعَلِّمٌ عَلى‌ سَبیلِ نَجاةٍ، وَ هَمَجٌ رَعاعٌ اتْباعُ کُلِّ ناعِقٍ، یَمیلُونَ مَعَ کُلِّ ریحٍ، لَمْ یَسْتَضیئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ، وَ لَمْ یَلْجَئُوا الى‌ رُکْنٍ وَ ثیقٍ؛


اى کمیل! این دل‌ها همانند ظرف‌هاست؛ بهترین آن‌ها، ظرفى است که قدرت حفظ و نگهدارى و گنجایش بیش‌ترى داشته باشد، بنابراین آنچه براى تو مى‌گویم حفظ کن.

مردم سه گروهند: اوّل علماى ربّانى، دوم دانش‌طلبانى که در راه نجات دنبال تحصیل علم هستند، و سوم احمقان بى‌سر و پا که دنبال هر صدایى مى‌روند (و پاى هر پرچمى سینه مى‌زنند) و با هر بادى حرکت مى‌کنند! همان‌ها که با نور علم روشن نشده‌اند و به ستون محکمى تکیه نکرده‌اند.