یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

بعد از کلی تلاش و تفکر که با هیچ چی بپزممتفکر، بالاخره موفق شدم یه غذا پیدا کنم برای پختن! بله، سبزی های یخ زده ای رو که فکر کنم شیش ماهی میشه توی فریزر گذاشتم، بیرون آوردم و گذاشتم یخش باز بشه تا باهاشون کوکو سبزی درست کنم! البته در حین درست کردن به این فکر کردم که برای افزایش مصرف سبزی توی خونه مون باید از این به بعد هفته ای یه بار کوکو سبزی درست کنم!

حالا بی خیال! به ذهنم رسید که بیام از فرهنگ غذا خوردن توی سلف دانشگاه بگم تو اینجا. شاید به درد کسی خورد یا حداقل برای کسی جالب بود. اینجا هزینه ی غذای دانشگاه مثل ایران (تا زمانی که من بودم البته!) خیلی ارزون نیست. یعنی یارانه ی زیادی بهش تعلق نمی گیره که مثل ایران با 200 تومن بشه غذا خورد! تقریبا میشه گفت یه غذای عادی بیرون از دانشگاه، میشه حداقل شیش هفت یورو، هزینه ی غذای دانشگاه میشه سه چهار یورو.

ولی سیستم غذای سلف سرویس اینجا خیلی با ایران فرق داره. کلا یه غذا هست که به عنوان غذای اون روز به بچه ها ارائه میشه که قیمتش ثابته. یعنی شما یه پرس غذا رو با یه قیمت ثابت همون مثلا 3 یورو می خرین. ولی در کنارش سلف سرویس هم دارن. یعنی غذا گذاشته شده، شما میرین برای خودتون هرچی خواستین می کشین، بعد می برین بشقابتون رو میذارین روی وزنه، کارت دانشجوییتون رو که شارژ کردین میزنین و غذا می گیرین. این مدل معمولا یه کمی گرون تر در میاد و نکته ی جالبش اینه که شما 50 گرم گوجه بردارین یا گوشت قیمتش یکیه!

البته چیزی که من به عنوان "فرهنگ استفاده از غذاخوری دانشگاه" منظورم هست، اینایی که تا الان گفتم نیست، بلکه اینه که شما حق دارین با کارتتون برای هر چند نفر دیگه هم که میخواین غذا بگیرین. یعنی مثل ایران رزروی نیست. من میرم کارتمو 20 یورو شارژ می کنم و با این بیست یورو (با فرض هر وعده سه یورو)، می تونم خودم هفت بار غذا بخورم یا با دوستم برم سلف و برای هر دومون من پرداخت کنم.

حالا شما فکر کنین این قابلیت توی ایران بود. من که فکر می کنم هر روز تمام دانشجوها به همراه خانواده می اومدن سلفنیشخند. شما نظر دیگه ای دارین؟

واقعا برام جالبه که از این قابلیت سوء استفاده نمی کنن. حتی وقتی شما میرین سر صندوق و میگین مال دوستم رو هم من حساب می کنم، بازم لزومی نداره که حتی دوست شما دانشجو باشه، قانونی شما رو محدود نمی کنه در این زمینه، شما می تونین هر کسو که خواستین با خودتون ببرین. ولی با این وجود من تا حالا آدم مسن توی سلف دانشگاه ندیدم، اگر هم باشن خیلی کمند.

 

[ ۱۳٩٢/۸/٢٩ ] [ ٧:٢٦ ‎ب.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب