ادامه ی کتاب حماسه ی حسینی در مورد تحریفات عاشورا:

یکی از معروف ترین قضایا که حتی یک تاریخ به آن گواهی نمی دهد، قصه ی لیلا مادر حضرت علی اکبر است. البته ایشان مادری به نام لیلا داشته اند، ولی یک مورخ نگفته است که لیلا در کربلا بوده است. اما چقدر ما روضه ی لیلا و علی اکبر خواندیم، روضه ی آمدن لیلا به بالین علی اکبر! حتی من در قم در مجلسی که به نام آیت الله بروجردی تشکیل شده بود، البته خود ایشان نبودند، همین روضه را شنیدم که علی اکبر رفت به میدان، حضرت به لیلا فرمود: از جدم شنیدم که دعای مادر در حق فرزند مستجاب است، برو در فلان خیمه ی خلوت، موهایت را پریشان کن و در حق فرزندت دعا کن، بلکه خداوند این فرزند را سالم به ما برگرداند!

اصلا لیلایی در کربلا در کار نبوده. به علاوه این منطق منطق حسین نیست."

بعد یه تحریف دیگه رو در مورد همین لیلا نقل می کنه که جای دیگه شنیده:

"گفت وقتی که حضرت لیلا رفت در آن خیمه و موهایش را پریشان کرد، بعد نذر کرد که اگر خدا علی اکبر را سالم به او برگرداند و در کربلا کشته نشود، از کربلا تا مدینه ریحان بکارد! (سیصد فرسخ راه است) این را گفت، یکمرتبه زد زیر آواز: نذر علی لا عادوا و ان ارجعو -لازرعن طریق الطف ریحانا (من نذر کردم که اگر اینها برگردند، راه طف را ریحان بکارم). این بیشتر برای من اسباب تعجب شد که این شعر عربی از کجا پیدا شد؟ بعد رفتیم دنبالش گشتیم، دیدیم این طفی که در این شعر آمده کربلا نیست، طف آن سرزمینی بوده که لیلا [معشوق] مجنون عامری، همین عاشق معروف، در آن سرزمین سکونت می کرده است و این شعر از مجنون است برای لیلی و این آدم این شعر را برای لیلای مادر علی اکبر و برای کربلا می خواند."