چند تا چیز جدا از هم می نویسم از کتاب مقامات العلیه:

نمی دونستم همسایه انقدر به گردن آدم حق داره!!

"و بدانکه ، همچنانکه از براى والدین و خویشان حقى است از براى همسایگان نیز حقى ثابت است که آنرا حق جوار گویند، و در بعضى روایات است که همسایه آدمى مثل نفس اوست که باید ضرر به او نرساند، و حرمت همسایه بر همسایه مثل حرمت مادر است بر فرزند."

---

"نزدیکترین حالات بنده به کفر آن است که با مردى در دین برادر باشد و بدیها و لغزشهاى او را بشمارد، و نگاه دارد که روزى او را به آنها سرزنش نماید."

---

"فاضل ترین صدقات اصلاح بین الناس است ".

این حدیثو از این بابت نوشتم که ماها یه جوری تو زبون خودمون ترجمه می کنیم که انگاری صدقه یعنی پولی که بدی به کسی! این اشتباهه. صدقه خیلی خیلی گسترده تار از اون چیزی هست که فکر می کنیم. این حدیث یه نمونه اشه.

----

"مکرر مزاح از حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم ، و امیرالمؤ منین (علیهم السلام ) صادر شده بحدى که منافقین مزاح را در حضرت امیر المؤ منین (علیه السلام ) عیب شمردند."

واقعا چقدر از مذهبی های ما اهل مزاح و خوشرویی و خنده رویی هستند؟!!