یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

از اونجایی که به خاطر یه دوست عزیزی متوجه شدم که واقعا یه عده هستن که دوست دارن بیان آلمان و از توی وبلاگا اطلاعات جمع می کنن (من خودم اصولا همیشه انگلیسی سرچ می کردم ولی خب ظاهرا یه عده هم فارسی دنبال این موضوعا می گردن)، به نظرم رسید شاید بد نباشه یه چیزای کلی رو در مورد آلمان بگم که به تصمیم نهایی آدما می تونه کمک کنه.

هرچی که اینجا گفته میشه نظر شخصیه و اگر کسی مخالفه می تونه بره یه وبلاگ دیگه رو بخونه که اون چیزایی که اون دوست داره رو بگه نیشخند!

به نظر من اولین چیزی که برای یه تصمیم مثل اینکه آیا برم خارج یا نه مهمه اینه که شما چقدر به خانواده تون وابسته هستین؟ اگه نمی تونین دوریشون رو تحمل کنین خارج نرین. همه چی که خارج نیست، همه چی پول نیست، همه چی درس نیست. توی همون ایران هم خیلی کارا می تونین بکنین، پس فکر نکنین که خارج تنها جای موفق شدنه، اصلا این طور نیست. اگه آدمی هستین که همیشه بهتون رسیدن و هیچ وقت تنها زندگی نکردین و همیشه هواتونو داشتن، نرین خارج، خارج به درد آدمایی که تحمل سختی ندارن نمی خوره. فکر نکنین من میرم اونجا دانشجوی دکترام یا دانشجوی ارشدم، همه میان جلو پام بلند میشن، همه بهم میگن بفرمایید، همه جلوم خم میشن. اصلا از این خبرا نیست. شما استادتونو به اسم کوچیک صدا می زنین و اون هم شما رو!

بعد از اون باید ببینین کدوم کشور می خواین برین. برای اینکه به این سوال جواب بدین، باید ببینین هدفتون چیه؟ اقامت؟ پاسپورت؟ زندگی با آرامش؟ زندگی مرفه (این با قبلی فرق داره ها)؟ تحصیل؟ دانشگاه خوب؟ دوستای خوب؟ کار خوب؟ کار راحت پیدا کردن؟

حالا من تک تک این سوالا رو جواب میدم:

1- اقامت؟توی آلمان بعد از سه سال پرداخت مالیات شما می تونین اقامت دائم بگیرین. این با پاسپورت آلمانی که شهروند اون کشور حساب بشین فرق داره. توی این حالت معنیش اینه که شما از یه سری حقوق بیشتری برخوردارین نسبت به اونایی که اقامت دائم ندارن (مثل دانشجوها)، مثلا شما می تونین توی آلمان بمونین، بدون اینکه کار داشته باشین.

اگر اقامت دائم نداشته باشین، بعد از تحصیل می تونین تا 1.5 سال ویزای جویای کار بگیرین (قبلا این مدت کمتر بود، تازگی ها زیاد شده). اگر توی این مدت کار پیدا نکنین دیپورت میشین کشور خودتون! ولی اگه اقامت دائم داشته باشین مشکلی نیست ولی خب باید هزینه ی زندگیتون رو یه جوری تامین کنین دیگه.

حالا یه سری دانشجوهای دکترا هستن که پوزیشنی که بهشون داده میشه مثل کار هست و مالیات پرداخت می کنن، این آدما بعد از تموم شدن دکتراشون می تونن در خواست اقامت بدن ولی بازم حالت های مختلفی داره. مثلا بعضی از شهرها دوران تحصیل رو نصفه حساب می کنن، یعنی سه سالش مثل 1.5 سال حساب میشه، به خاطر اینکه اکثر پوزیشن های دکترایی که شغل حساب میشن، در واقع شغل نیمه وقت هستن و نه تمام وقت.

اگر هم پوزیشن دکترایی که پیدا کردین شغل نبود، بعد از تحصیلتون سه سال کار کنین  و اقامت بگیرین. برای اقامت گرفتن هم باید آلمانی رو تا یه حدی بلد باشین، میدونم که اون حد B هست، ولی نمی دونم B1 یا B2.

2- پاسپورت؟ برای پاسپورت گرفتن شما باید هشت سال توی آلمان زندگی کرده باشین، مستقل از اینکه این مدت دانشجو بودین یا کار کردین یا ویزای جویای کار داشتین یا هرچی.

نکته: این قانون ایالت به ایالت متفاوته و مثلا تا جایی که من شنیدم توی بعضی ایالت ها شما در صورتی می تونین پاسپورت بگیرین که اقامت دائم داشته باشین و بالا توضیح دادم که برای اقامت دائم باید حداقل سه سال مالیات پرداخت کرده باشین.

برای پاسپورت گرفتن باید یه امتحان هم بدین که همه میگن خیلی آسونه و یه سری سوال راجع به آلمانه که باید جواب بدین. به هر حال اگه قراره شهروند آلمان بشین باید اطلاعات عمومی ای در مورد آلمان داشته باشین دیگه، نمیشه آدم ندونه رئیس جمهورش کیه که چشمک!

3) زندگی با آرامش؟ اگه دنبال یه زندگی آروم هستین، از نظر قانون مندی آلمانی خیلی جای مناسبیه، همه چی روی رواله. تقریبا پارتی بازی و این حرفا اون قدری نیست اما:

شما خارجی هستین و قوانین خاصی وجود داره که در شرایط مشابه یه آلمانی به شما اولویت داره، پس اگه پاسپورت آلمانی ندارین و هنوز آلمانی حساب نمی شین، مثلا کار پیدا کردنتون سخت تره. از طرف دیگه اگه کسی اینجا پوزیشن دائم پیدا کنه، قوانین خاصی وجود داره که به شدت ازش حمایت می کنه، برای همین مثل ایران نیست که طرف عضو هیئت علمی بشه فردا بره دانشگاه ببینه اخراجش کردن نیشخند، به همین دلیل بازم کار پیدا کردنتون سخت تره، چون وقتی کسی استخدام شده دیگه کار تمومه.

البته من شخصا هیچ ایرانی ای تا حالا اینجا ندیدم که کار دائم پیدا کرده باشه، یعنی مثل ایران بدونه که تا سی سال دیگه سر همین کاره. نهایت کارها یه ساله دو ساله است و بعد هی باید در به در پیدا کردن کار باشین.

از نظر سایر چیزا مثل نگرانی اجاره خونه و خرج و مخارج، اگر کارمند باشین و حقوق بگیر، نگران چیزی نباشین، البته اگه می خواین طبق "فرزند بیشتر، زندگی شادتر" عمل کنین، بنده هیچ ایده ای ندارم نیشخند. من چیزی که دارم میگم مربوط به زندگی یه زن و شوهره، نه یه خانواده ی پرجمعیت. اجاره خونه هم هر سال گرون نمیشه مثل ایران، اگر هم بشه خیلی خیلی کم، اصلا قابل توجه نیست، شاید مثلا اگه امسال 500 تا اجاره می دادین سال بعد 520 تا بشه، اونم به خاطر اضافه شدن پول شارژ، نه پول خود خونه.

4) زندگی مرفه؟ اگه فکر می کنین که توی آلمان می تونین پولدار بشین، خیر. نمی شین. توی آلمان حقوق ها تقریبا توی یه سطحه. کسی که با مدرک ارشد استخدام میشه حدود 2500 تا 2800 اینا حقوقش هست (قبل از مالیات)، بعد از مالیات حدود 2000 تا براش می مونه (یا کمی بیشتر). اگه مدرکتون دکترا باشه، ممکنه حقوقتون پایه اش خیلی بالاتر باشه، ولی مالیات هم به همون نسبت بیشتر هست و در نهایت تفاوت چندانی نخواهد داشت. ضمن اینکه به خاطر داشته باشید، اینجا مثل ایران نیست که یه دکترا استخدام کنن توی جایی که ارشد لازم دارن و حقوق یه ارشد رو بدن. اینجا چنین اتفاقی نمی افته چون اصلا مجاز نیست (حتی اگر شما حاضر باشید!). حقوق ها طبق جدول های خاصی مشخص می شن و شرکت ها باید اون حقوق مبنا رو برای دکترا در نظر بگیرن، به همین دلیل اگر کاری رو یه ارشد می تونه انجام بده، اون شرکت اصلا شخصی که دکترا داره رو استخدام نمی کنه.

5) اگر هدفتون از اومدن به آلمان تحصیل کردنه، به نظر من کار خوبی می کنین. برای تحصیل جای خوبیه. دانشگاهاش اکثرا رایگانه یا یه مبلغ کمی رو هر ترم ازتون دریافت می کنن به عنوان شهریه. یه سری رشته ها رو هم به انگلیسی ارائه می دن و خوب دانشجو جذب می کنن.

6) دانشگاهای آلمان هم از نظر رتبه بندی، بعضی هاشون خیلی خوب هستن. خودتون می تونین توی رتبه بندی های معتبر جست و جو کنین و ببینین.

7) دوستای خوب؟ اگه دنبال دوستای خوب می گردین آلمان اصلا! به آلمان فکر نکنین. اگه آدمی هستین که زود دوست می شین و دوست دارین دایره ی دوستاتون سی چهل نفر باشه، خیلی سریع روی آلمان توی لیست کشورای مورد علاقه تون یه خط قرمز بزرگ بزنین. آدمای خیلی سردی هستن، حتی اگه آلمانی بلد باشین بازم خیلی نمی تونین باهاشون ارتباط برقرار کنین.

8) کار خوب می خواین؟ توی آلمان کار پیدا کردن توی بعضی از رشته ها خیلی سخته ولی برای بعضی از رشته ها شرایط بهتره. مسلما خودتون می دونین کارخونه هایی مثل بوش، بنز، پورشه و امثالهم همه توی اشتوتگارتن و توی این منطقه اوضاع کار بهتره. کلا ایالت های جنوبی وضع کارشون بهتره ولی قبلا گفتم در شرایط مشابه یه آلمانی اولویت داره.

9) در مورد کار راحت پیدا کردن هم که مفصل گفتم دیگه!

----

نظر من: به نظر من اینکه بالاخره آلمان آره یا نه؟ کاملا یه مسئله ی شخصیه. هیچ کس نه می تونه و نه حق داره که برای همه نسخه بپیچه. من هرچی که در مورد آلمان می دونستم براتون گفتم. اگه می خاین بیاین آلمان، به نظر من بشینین یه برگه بردارین، روش اولویت های زندگیتونو رو بنویسین. همه رو. از همین امروز تا روزی که زنده این. چون خیلی مسائل بعدا پیش میاد براتون. بهتره از الان بدونین مثلا اولویت شما تربیت بچه تون هست یا رفاه بچه تون؟ حاضرین بچه تون با رفاه زیاد و فرهنگ آلمانی بزرگ بشه؟ یا با رفاه کم و فرهنگ ایرانی؟! اینا کاملا شخصیه. برای همین من نمی تونم به کسی بگم بیا آلمان خوبه، یا نیا، بده. خودتون بشینین اولویت هاتون رو بنویسین، ببینین اینجا به دردتون می خوره یا نه.

---

پی نوشت 1: من هرچی که گفتم از اطلاعات شخصیم بود که آدمای خیلی خیلی نزدیک بهم تجربه کردن یا خودم تجربه کردم. در مورد درست بودنشون مطمئنم. اون چیزی هم که مطمئن نبودم، خودم توی متن مشخص کردم.

پی نوشت 2: تازه می فهمم اونایی که وبلاگ دارن و میان از یه سری آدم که میان کامنت های ناجور می نالن، چی میگن! بنده از همین جا با تمام شما وبلاگ نویسانی که چنین تجربه هایی دارین هم دردی می کنم!

پی نوشت 3: من هیچ ابایی از گفتن واقعیت ها ندارم، حتی اگه به ضررم باشه. به نظرم مهم ترین چیزی که مشخص می کنه که آیا آلمان به درد شما می خوره یا نه، خود شما هستین و نه چیز دیگه. اگه آدم وفق پذیر باشه، با شرایط کنار میاد. با هوای سردش، با آدمای سردش، با تبعیض های نژادیش و تمام سختی هاش ولی اگه آدم کسی باشه که تو پر قو بزرگ شده، هیچ سختی ای رو نمی تونه تحمل کنه، از تمام همین مشکلاتی که گفتم می ناله، هر روز و هر روز، اون وقت هم خودشو داغون می کنه، هم آدمایی که باید این حرفا و ناله ها رو بشنون.

پی نوشت 4: ببخشید انقدر طولانی شد نیشخند.

[ ۱۳٩٢/٩/٢٢ ] [ ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب