از کتاب مقامات العلیه:

در حدیث نبوى صلى الله علیه و آله و سلم است که فرمودند: ((آیا میدانید که غیبت چه چیز است ؟ عرض کردند خدا و رسول داناترند، فرمود: آن است که یاد کنى برادر خود را بچیزى که او را ناخوش آید، شخصى عرض کرد که اگر آن صفت با او باشد باز بد است ؟ فرمود: اگر باشد غیبت است والا بهتان است ، و فرقى نیست در میان غیبت به کنایه یا تصریح بلکه بسا باشد کنایه بدتر باشد.
(غیبت به کنایه مثل آنکه بگویى الحمد لله که ما مبتلا به همنشینى ظلمه یا به حب ریاست نیستیم . یا آنکه گویى نعوذ بالله از بى شرمى یا خدا ما را محافظت کند از بى حیایى و امثال اینها؛ و غرض کنایه به شخصى باشد که مرتکب این اعمال باشد.)


و غیبت شنونده هم در حکم غیبت کننده است .

و از احادیث کثیره مستفاد شده که غیبت بدتر از زنا است ، و مى خورد حسنات را همچنانکه آتش هیزم را.

و حقتعالى چهل شبانه روز نماز و روزه غیبت کننده را قبول نمى فرماید، و آنکه غیبت کننده اگر توبه اش قبول شد آخر کسى است که بهشت میرود، و اگر نه اول کسى است که بجهنم میرود.

---

خدایا! من دیگه حرفی ندارم خنثی. ما رو تو این دسته قرار نده و اگه توی این دسته ایم، از این دسته درمون بیار!