یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

بچه ها توی کامنت های مختلفی راجع به بورسیه گرفتن توی آلمان پرسیدن. سعی می کنم چیزایی که بلدمو به شما هم بگم. برین ادامه ی مطلب.


 

برای ارشد توی آلمان تقریبا هیچ بورسیه ای وجود نداره، خیلی خیلی خیلی کم بورسیه وجود داره. برای دکترا هم این طوری نیست که بعضی ها فکر می کنن الان برین اونجا چون دانشجوی دکترا هستین حلواحلواتون می کنن و میذارن روی سرشون و یه پولی بهتون می دن و بهترین امکانات و این حرفا! نخیر. انقدر فانتزی فکر نکنین.

کلا چند حالت هست که شما باهاش می تونین پول در بیارین:

1- از اول برای دکترای اقدام کنین که بورسیه داره.

2- از اول برای دکترایی اقدام کنین که شغل محسوب می شه.

3- از یه موسسه ی جداگونه فاند بگیرین

4- از استادتون کار دانشجویی بگیرین.

5- در کنار دانشجوییتون، کار دیگه ای انجام بدین (که این کارا معمولا خیلی سطح پایین هستن، مثلا خیلی از بچه ها توی کارخونه کار می کنن یا توی رستوران ظرف می شورن).

 

حالت اول و دوم چندان تفاوتی با هم ندارن، فقط توی دومی شما مالیات پرداخت می کنین و برای اقامت گرفتن بعدا به دردتون می خوره ولی توی حالت اولی، بورسیه تون tax-free هست و بعدا این مدت دانشجو بودنتون به درد اقامت گرفتنتون نمی خوره. ضمنا اینکه کدوم یکی از این دو حالت برای شما در نظر گرفته بشه، دست شما نیست. از اول توی قراردادتون مشخصه که آیا شما شاغل محسوب می شین یا خیر.

حالت سوم برای کسایی هست که اولا ریسک پذیری بالایی دارن، دوما حداقل تا یه مدت زمانی از تحصیلشون رو می تونن با هزینه ی خودشون انجام بدن. توی این حالت شما اول پذیرش رو میگیرین، بعد تازه برای بورسیه اقدام می کنین (مثلا موسسه ی DAAD، موسسه ای هست که بورس میده). مدارکتون رو می فرستین برای موسسه و اونا بعد از یه زمان مشخصی بهتون جواب میدن که آیا قبول کردن که به شما بورسیه بدن یا خیر. ( من زیاد اطلاعی ندارم که این موسسات به چه رشته هایی بیشتر بورسیه میدن یا چه عواملی تاثیر بیشتری داره برای بورسهی گرفتن از این موسسات.). مثلا من اینجا دوستی دارم که تقریبا بعد از یه سال برای همین موسسه ی DAAD اقدام کرد و بورسیه گرفت ولی این شخص آدمی بود که حتی اگر بورس هم نمی گرفت اصلا نگران نبود و پدرش می تونست ساپورتش کنه، بنابراین من اصلا به کسی توصیه نمی کنم به هوای گرفتن این بورسیه ها بلند شه بیاد و بعد احیانا نتونه بگیره و بشه از اینجا مونده، از اونجا رونده.

حالت چهارم، حالت خوبیه و تا حدودی شدنیه اما مشکلش اینه که سقف حقوق بدون مالیات 700 یورو هست (برای کسی که مدرک ارشدش دستشه، یعنی دانشجوی دکترائه) که البته همونم به ندرت پیش میاد که استادی به دانشجوش کاری بده که دقیقا 700 یورو حقوقش باشه، معمولا 600 و خورده ای اینا میشه. این مبلغ برای زندگی یه نفر کافیه اما اگه می خواین با خانواده بیاین، اصلا روی این مدل پول در آوردن حساب نکنین. این رو هم یادتون باشه که هرچی هم به خودتون بگین خب ما کمتر خرج می کنیم تا این مبلغ برای دوتاییمون بس بشه، امکان پذیر نیست. برای دو نفر (به نظر من) حداقل ماهی 900 تا  1000 یورو لازم دارین (و این به نظر من واقعا حداقله!).

حالت پنجم هم که مشخصا هزینه ی یه نفر رو هم نمی تونه کامل تامین کنه یا به سختی می تونه تامین کنه، چه برسه به اینکه بخواین با خانواده اینجا باشین.

---

برای پذیرش دکترا باید بگم که چند مدل آدم می تونه پوزیشن دکترا پیدا کنه.

1- دانشگاه خودش آگهی می زنه، حالا یا تو سایت دانشکده، یا تو سایت دانشگاه، یا توی سایت های مربوط به کاریابی و غیره.

2- شما به استاد ایمیل می زنین، استاد شما رو می پذیره (بعد از مصاحبات و مکاتبات لازم) و در مورد بورس هم به توافق می رسین.

3- شما به استاد ایمیل می زنین، استاد شما رو می پذیره (بعد از مصاحبات و مکاتبات لازم) و استاد به شما میگه که بورس نداره، باید خودتون دنبال بورس بگردین.

4- دانشگاه به صورت هر ساله یه تعدادی دانشجو توی این رشته می گیره.

حالت اول معمولا خودش بورس داره روش. حالت دوم که وضعیت بورسش مشخص شده. حالت سوم شما رو مجبور می کنه برای موسساتی که فاند می دن، مثل DAAD، اقدام کنین. حالت چهارم، معمولا بورس نداره و مجددا مجبورین موسساتی که فاند میدن رو امتحان کنین.

---

پی نوشت 1: من به هیچ کس توصیه نمی کنم بدون داشتن بورس بلند شه بیاد اینجا، مگر اینکه بسیار پولدار باشه و پول خرج کردن براش هیچ اهمیتی نداشته باشه.

پی نوشت 2: من شخصا حالت اول رو به همه بیشتر توصیه می کنم، یعنی بگردین توی سایت های کاریابی و پیدا کردن پوزیشن دکترا یا حتی سایت خود دانشگاها تا پوزیشن پیدا کنین، چون این جوری آدم خیالش راحته که از اول بورسشو داره. وگرنه یه بار هم واسه بورس پیدا کردنش باید دردسر بکشین.

 

[ ۱۳٩٢/۱٠/٥ ] [ ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب