خدا رو شکر هنوز نسل آدمای خوب از روی زمین منقرض نشده!

داده هایی که من روشون کار می کنم به یه فرمت خاصی هست که هیچ کس از آدمای قبلی روی این فرمت کار نکرده. از طرفی وقتی کسی مقاله ای چاپ می کنه، داده هاشو عمومی نمی کنه برای همه، فقط نتایجشو به صورت عدد و ارقام بیان می کنه.

حالا من برای اینکه بتونم کارمو با کار دیگران مقایسه کنم، نیاز به این دارم که اصل داده های اونا رو بگیرم، به فرمت داده های خود در بیارم تا داده ها قابل مقایسه باشن. برای همین هفته ی پیش که رفتم پیش استادم، دوباره منو ارجاع داد به همون بنده خدایی که همیشه از جواب دادن به من طفره می ره (!!) و گفت اون که تو دانشکده ی خودمونه، راحت می تونی داده هاشو بگیری! بهش میل بزن بگو داده هاشو بده تا بتونی مقایسه کنی داده هاتو.

منم همون روز میل زدم ولی زهی خیال باطل که بهم جواب بده!!

اصولا وقتی آدم می خواد ایمیل بزنه به نویسنده ی مقاله، اگه نویسنده ی مقاله دانشجو باشه بهتره. یعنی اگه مقاله ای دو تا نویسنده داره و یکیش استاده، یکیش دانشجو، بهتره آدم به دانشجوئه میل بزنه. احتمال اینکه جواب بده بیشتره. منم خیر سرش می خواستم ضایعش نکنم پسره رو و مجبورش کنم جواب بده، برای همین هیچ وقت اسم استادشو توی cc نمی ذارم. جواب دادنو واگذار می کنم به وجدان خودش! هیچ وقت هم میل نزدم به استادش و بگم این داده ها رو بده. چون اون وقت مطمئنم میگه میل بزن به همون پسره و اگه من بگم به اون زدم و جواب نداده، خب ضایع میشه دیگه!! این شد که پریروز که دیدم تقریبا یه هفته گذشت و جواب نداد، گفتم بذار به یکی دیگه بزنم، از این پسره خیری به ما نمی رسه.

میل زدم به اون بنده خداهایی که تا حالا بهترین نتیجه رو گرفتن (که دو برابر نتیجه ی این پسره است که توی دانشکده ی مائه!). من فکر می کردم اسم اول مقاله شون دانشجوئه و دومی استاده ولی مثل اینکه برعکس بوده و من ایمیلو به خود استاد زدم!!

امروز صبح استاده برام چهار تا فایل فرستاد، دو تا فایل نتیجه های خودشون بود، دو تا فایل دیگه، همون دوتایی بود که من به خاطرش سه چهار بار ایمیل زدم و التماس کردم به اون پسره ی دانشکده مون تا بهم داد (که آخرش هم اون موقع به درد من نمی خورد!! یعنی اگه من همون موقع هم به این استاد زده بودم، خیر بیشتری نصیبم می شد تا اون آدمی که دو ساله همو می شناسیم!)، کلی هم برام توضیح داد و آخر ایمیلش هم گفت ما هم خیلی علاقه مندیم که داده ها رو به فرمت شما داشته باشیم، اگه میشه تو هم داده هاتو برای ما بفرست تا ما هم داده های تو رو به فرمت خودمون تبدیل کنیم و با هم مقایسه کنیم!

تازه توی ریپلایی که برای من زده بود، دانشجوش رو هم به عنوان cc گذاشته و جالب ترین قسمتش این بود که زیر ایمیلش امضا کرده بود فلانی و فلانی (اسم خودش و دانشجوش هر دو تا رو نوشته بود!).

بعضی ها این جورین، بعضی ها هم اون جوری!!

واقعا خدا رو شکر می کنم به خاطر اینکه هنوز هم این آدما روی زمین وجود دارن و آدم یه کمی به وجودشون دلگرم میشه. آدمایی که وقتی کارت لنگ یه فایله، سه هفته معطلت نمی کنن و هی سر بدووننت! آدمایی که وقتی می تونن به کسی کمک کنن، دریغ نمی کنن. آدمایی که حتی وقتی بهترین نتیجه تا حالا مال اینا باشه، اونم با اختلاف فاحش با بقیه، بازم دریغ نمی کنن از کمک کردن به کسایی که نتیجه هاشون می تونه یه روز باعث بشه دیگه کار اونا بهترین نباشه. آدمایی که شاید وقتی چیزی ازشون می خوای، اصلا به این فکر نمی کنن که این کار به نفعشونه یا نه، فقط به این فکر می کنن که الان که می تونم این کارو برای این بنده خدا انجام بدم، انجام بدم.

کاش ما هم این جوری بودیم.