کلا انگاری فرهنگ کتابخونی توی ما ایرانی ها درونی نشده (خارجی ها رو نمی دونم).

تمام اینترنت و بلاگا و صفحه های رخ نامه (ترجمه ی تحت اللفظی که یه جا دیدم خیلی خوشم اومد) رو زیر و رو کردم تا یه گروه پیدا کنم که مثلا یه کتاب رو با هم قسمت کرده باشن و هر کس خلاصه ی قسمت خودشو بیاد بنویسه تا بقیه هم استفاده کنن. ای دریغ.... حاصلش "هیچ" بود.

کاش وبلاگ منم از اونا بود که روزی هزار تا بازدید داشت، اون وقت آدم میگفت خب بالاخره بین اینا 4 نفر پیدا میشن که بشه یه همچین کاری کرد ولی خب نمیشه. چون دور باطله، حلقه ی بی نهایته! اون وبلاگایی که هزار تا بازدید دارن خیلی هاشون چرت و پرت می نویسن، اصلا دنبال این کارا نیست. اون وبلاگایی که به کتاب خونی و خلاصه کتاب پرداختن، همه شون بعد از یه مدت تعطیل شدن، بازدیدشون رو هم نگاه می کنی، روزی 5 تا بیشتر نیست!!!

ملت ناکتابخونی هستیم...