یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

قبلا یه پست در این باره داشتم، یعنی جزو چیزای روزمره ای که نوشته بودم، یه کمی هم راجع به این موضوع نوشته بودم، ولی الان می خوام توی یه پست جدا براش توضیح بدم.

یکی از فرهنگای آلمانی که من خیلی دوست دارم همین خرید و فروش دست دوماس. تو ایران شاید ما خیلی بد بدونیم که کسی وسایل دست دوم بخره برای خونه اش، اما اینجا این کار خیلی رایجه.

سایت های خاصی هست برای این کار که مردم آگهی هاشونو اونجا می زنن. روی تابلوهای اعلانات توی غذاخوری دانشگاه، توی ایستگاه های اتوبوس و این جور جاها هم زیاد آگهی می زنن.

علت اصلی این کارم اینه که خیلی ها اینجا دانشجوئن. وقتی درسشون تموم میشه و می خوان برگردن شهر یا کشور خودشون، وسایلشونو می فروشن به دانشجوهایی که تازه اومدن.

یه علت دیگه ی این کار اینه که اسباب کشی اینجا خیلی گرونه. مثلا تو ارزون ترین حالت شما یه ماشین بزرگ کرایه کنین باید 100 یورو بدین برای صد کیلومتر. اگه بیشتر از صد کیلومتر بخواین اسباب کشی کنین، به ازای هر کیلومترش باید یه مبلغی اضافه تر بدین. تازه این قیمتی که گفتم مال ماشینه فقط. یعنی راننده ای در کار نیست و اگه خودتون گواهی نامه نداشته باشین، نمی دونم چقدر قیمتش میشه.

بنابراین اگه گواهی نامه نداشته باشین و بخواین به شهری نقل مکان کنین که تا شهر فعلیتون 100 کیلومتر بیشتر فاصله داره، باید مبلغ خیلی زیادی بپردازین و این باعث میشه که عطای وسایلتونو به لقاش ببخشید و ترجیح بدین وسایل فعلیتونو بفروشین و برین شهر جدید دوباره بخرین.

این طوری میشه که خیلی وقتا یه سری وسایل خیلی کم استفاده شدن، اما طرف به دلیل نقل مکانی که می خواد بکنه، براش نمی صرفه که وسایلو با خودش ببره و ترجیح میده بفروشدشون. برای همین آدم گرچه خیلی چیزا رو داره دست دوم می خره، اما چیز خراب یا بدی نمی خره.

مثلا همین کمدی که ما دیروز دیدیم حتی یه دونه خش هم روش نبود! یعنی اگه من بودم فکر کنم هر طور شده بود این کمدو با خودم می بردم نیشخند ولی خب صاحبخونه ها گفتن ما می خوایم اسباب کشی کنیم، مجبوریم بفروشیم.

علاوه بر این دست دوم فروشی هایی که توی سایت ها می زنن، حتی یه بازار جداگونه هم هست که هر سال دانشجوهایی که می خوان اسباب کشی کنن یا چیزی برای فروش دارن، میارن وسایلشونو یه جای خاصی می فروشن (که توی شهر ما نزدیک غذاخوری دانشگاهه).

اون بازارو من تا حالا نرفتم، اما بچه ها میگن بیشتر توش چیزای کوچیک پیدا میشه، مثل صندلی، کمدهای کوچیک، ظرف و چیزایی مثل اینا. چون طرف باید وسایلشو تا محل مذکور بیاره، نمی تونن خیلی چیزای بزرگ بیارن و اگه فروش نرفت برگردونن با خودشون.

من کلا این فرهنگ دست دوم خریدن و فروختنو خیلی دوست دارم. مخصوصا برای مایی که نمی دونیم تا چند وقته دیگه اینجاییم، تو این کشوریم یا حتی تو این شهریم خیلی مفیده.

البته دست دوم های اینجا رو اصلا نباید با ایران مقایسه کرد، چون تو ایران همه هرچیزی رو تا وقتی جون داره استفاده می کنن! یعنی اگه تو ایران آدم بخواد مثلا یه یخچال دست دوم بخره باید بره از تعمیرگاه های یخچال یه چیز اسقاطی بخره!! ولی اینجا خیلی از چیزایی که میذارن به عنوان دست دوم تقریبا نوئن.

یه نکته ی دیگه هم که توی این فروش های دست دوم هست اینه که خیلی وقتا کسی که آگهی رو میذاره می نویسه این کالا رو خودش نوش رو با چه قیمتی خریده (البته اینجا که تورم ندارن می تونن این کارو بکنن، وگرنه تو ایران اگه بنویسی من پارسال یه اینقدر خریدم امسال اینقدر می فروشم، قیمت ها اصلا تناسبی با هم ندارن!).

---

اگه احیانا کسی لازم داشت چیزی بخره، می تونه به این سایت مراجعه کنه. از اون بالا شهرتونو انتخاب می کنین و توی کادر مربوط به جست و جو هم کالایی که می خواین رو وارد می کنین.

این سایت برای کسایی هست که می خوان خودشون برن وردارن. برای همین باید اسم شهرتونو وارد کنین. یعنی مثلا منی که تازه اومدم شهر ایکس، توی محدوده ی شهر ایکس دنبال کالای مورد نظرم می گردم تا بتونم راحت با یه ماشین برم بیارمش، نمی خوام برم از پونصد کیلومتر اون ور تر خرید کنم.

 

[ ۱۳٩۳/۳/۱ ] [ ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب