هی می خواستم هیچی ننویسم، هی می خواستم سیاسی ننویسم، یعنی خیلی وقت بود میخواستم اینا رو بنویسما، هی می گفتم ولش کن، باز میکشه تو خط سیاست، خوب نیست.

ولی میگه میشه یه عده، یه عده ی دیگه رو بکشن، آدم هیچی نگه؟ مگه میشه آدم چشاشو ببنده بگه چیزی نیست، چون پنجاه شصت ساله دارن می جنگن دیگه اهمیتی نداره؟

مگه میشه آدم فک کنه خیلی از ماها که روزه میگیریم و زیر کولر می خوابیم تا دم افطار با مردم غزه که الان روزه دارن و دارن با تمام جون دلشون یا می جنگن یا به جنگ زده هاشون کمک می کنن از نظر خدا یکی ایم؟

وقتی این همه تحقیق زبانشناسی میشه روی توییتر و فیس بوک واسه اینکه بفهمن مردم کدوم منطقه به چی حساسن، راجع به چه چیزی توئیت می کنن، راجع به چی پست میذارن، یه بارم ما اسم ببریم از اسرائیل و فلسطین، تا یه دونه به آمار تعداد "با هم آیی" کلمه های "ظلم" و "غزه" اضافه بشه...