یه دختر معمولی با یه زندگی معمولی
 
قالب وبلاگ

 

امروز کلاس آلمانی-فارسی داشتم، یه سری چیزای جالب یاد گرفتم، گفتم به شما هم بگم شاید یه روزی به درد خودتون یا فک و فامیلتون خورد، یا شاید حداقل براتون جالب بود!

تو آلمان چون کنکور ندارن، بچه ها بر حسب معدلشون می تونن درخواست بدن که برن دانشگاه. یعنی هر کس حق داره، چند تا رشته رو تو چند تا دانشگاه انتخاب کنه، مثلا 4 5 تا انتخاب دارن. بعد از اینکه درخواستشونو دادن، دانشگاها جواب میدن که قبوله یا رده. شبیه ایرانه از این لحاظ، با این تفاوت که به جای 100 تا انتخاب، فقط 4 5 تا انتخاب دارن.

برای پزشکی، علی الخصوص تو دانشگاهای خوب، باید معدل آدم یک باشه. یک تو سیستم آلمانی یعنی بیشترین معدل ممکن، از یک بهتر نداریم. تو سیتم ایران اگه بخوای حساب کنی، احتمال 19 به بالا اینا میشه.

حالا از اونجایی که دانشگاها بر اساس معدل بچه ها رو برمی دارن، اگه معدل آدم بدتر از این باشه، مثلا 1.7 یا 2 باشه، احتمال اینکه بتونه پزشکی بخونه خیلی کم میشه.

اما اگه بازم آدم اصرار داشته باشه پزشکی بخونه یه راه داره. فکر می کنین چیه؟ به ذهنتون خطور هم نمی کنه!!

می تونه شیش سال منتظر باشه، بعد بره پزشکی بخونه تعجب! من که باورم نمی شد وقتی شنیدم!

بعله، یه راهش همینه که گفتم. یعنی شما وقتی دیدین قبول نشدین، با توجه به اینکه می دونین با معدلتون که پایین هست، مثلا 3 هست، اگه دوباره هم درخواست بدین سال دیگه رد می شین، میرین اسمتونو تو لیست انتظار می نویسین (روند دقیقشو بلد نیستم).

بعد شما باید شیش سال هیچ دانشگاهی نرین و فقط منتظر باشین. بعد از شیش سال، از بین کسایی که برای این مدل وارد دانشگاه شدن درخواست دادن، دوباره برحسب معدل یه سری ها انتخاب میشن، ولی خب چون بین انتظاری ها مقایسه می شین، دیگه این دفعه از اون معدل های یک خبری نیست و بعضی ها حتی با معدل سه هم به این شیوه می تونن پزشکی بخونن.

اما خب واقعا همت می خواد که یه آدم مثلا هیجده ساله تصمیم به این بزرگی بگیره که شیش سال فقط منتظر باشه و هیچ دانشگاهی و هیچ رشته ای نخونه. آخه تو شیش سال آدم می تونه سال اول دکترا باشه! (تو آلمان لیسانس سه ساله، ارشد هم دوسال (البته بعضی ارشدا هم یه ساله اند)، که با هم میشه پنج سال، یعنی اگه طرف حتی سال بعدش هم برای یه رشته ی لیسانس اقدام کنه، شیش سال بعدش میتونه دکتراشو تازه شروع کرده باشه).

و نکته ی جالب اینه که این طوری که این دوست من می گفت، همین متقاضی ها هم اصلا کم نیستن. یعنی خیلی ها حاضرن این طوری برن پزشکی بخونن. برای همین از بین همون متقاضی های منتظر مونده هم باز دانشگاها انتخاب می کنن و این طوری نیست که هرکس این طوری درخواست داد، حتما وارد دانشگاه بشه.

نکته ی جالب تر اینکه دوستم میگفت تعدادی هم که این طوری می گیرن اصلا کم نیست، یک چهار ورودی هر سال دانشگاها از این دانشجوها گرفته میشه.

اما حالا سوال اینه که تو اون شیش سال طرف چیکار باید بکنه؟

اینجا یه سری دوره ها هست که بهشون میگن Ausbildung (آوس بیلدونگ). یه جور دوره ی کارآموزی هستن، اما کارآموزی درست و حسابی (نه مثل کارآموزی های دو در ایران چشمک). خیلی از کارها تو اینجا نیازی به تحصیلات دانشگاهی ندارن، مثل متصدی بانک شدن. برای این مدل کارها طرف میره یه مدت، مثلا سه سال (مدتش برای هر رشته مشخصه)، آوس بیلدونگ می گذرونه و بعد از اون می تونه بره سر اون کار.

اونایی که اون شیش سالو منتظر هستن، میرن یه آوس بیلدونگ می گذرونن و میرن سر کار. بعضی هاشون میرن آوس بیلدونگ پرستاری می گذرونن. تو این آوس بیلدونگ، طرف به ازای انجام کارش پول هم می گیره، اما برای خیلی از رشته ها تو مدتی که طرف داره آوس بیلدونگ میگذره، خبری از پول نیست.

از طرفی اونایی که میرن دوره ی پرستاری رو میگذرونن، بعدا برای ورود به رشته ی پزشکی، اولویت بالاتری دارن.

برای همینم بازم خیلی ها حاضرن این کارو بکنن.

---

این بود آخرین اخبار من راجع به پزشکی در آلمان نیشخند.

 

[ ۱۳٩۳/٥/۸ ] [ ٩:٠۸ ‎ب.ظ ] [ دختر معمولی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من یه دختر معمولی هستم که با همسرم توی یه شهر کوچیک آلمان یه زندگی دانشجویی خیلی معمولی داریم و اینجا میخوام همین روزای ساده ولی قشنگ زندگیمونو ثبت کنم. البته زندگی ما هم مثل همه ی زندگی ها فراز و نشیب های زیادی داشته و داره ولی داشتن این فراز و نشیب ها خودش معمولیه! -------------------------------------------------- اگر سوالی در مورد پذیرش توی آلمان داشتین، اول از همه لطفا به سایت اپلای ابرود دات ارگ مراجعه کنید. ----------------------------------------------- اگه نتونستید جواب سوالاتونو بگیرین، من تا جایی که بتونم بهتون کمک می کنم، ولی ازتون خواهش می کنم، سوالاتون رو فقط و فقط توی پست "از من بپرسید" که تنها پست توی برچسب "از من بپرسید" هست، بپرسید، یعنی این آدرس: http://mamooli.persianblog.ir/post/524/ در غیر این صورت به احتمال زیاد جواب داده نمیشه. ------------------------------------------------ اگه رمز می خواین، بگین. -------------------------------------------------- اگه با من کار دارین، به این آدرس ایمیل بزنین: mamooli_persianblog@yahoo.com
نويسندگان
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب