یه مسابقه ی قرآن بود که ایمیلش برام اومده بود، منم رفتم ثبت نام کردم که شرکت کنم. ثبت نامش هم اینترنتی بود. گفته بودن جزئیات بیشتر بعدا براتون ایمیل میشه. یعنی مسابقه در این حد مبهم بود که اصلا معلوم نبود مسابقه ترتیله یا صوت و لحن؟!! شرط سنی داره یا نداره؟!! خلاصه که مسابقه ای بود برای خودش!!

حالا امروز برام ایمیل اومده که متاسفانه برنامه جور نشده که مسابقه رو حضوری برگزار کنیم. هر کس خودش بخونه، ضبط کنه، برامون بفرسته، بعد ما جایزه هاشو تو ایران میدیم خنثی!!!! آیه هایی که باید بخونم رو هم برام مشخص کرده!

البته من چون خودم یه بار تلاش کردم با این ایرانی های مقیم خارج از کشور همکاری کنم برای یه مراسمی، الان کاملا درک می کنم برگزار کننده ها رو و اصلا هم به نظرم ایرادی نداره که برنامه جور نشده. متاسفانه برنامه های ما ایرانی ها هیچ وقت سر وقت و منظم نیست. یعنی همه چی تا دقیقه ی آخر نامعلومه!! آخرش هم خیلی از برنامه ها کنسل میشن.

ولی چیزی که واسه من جالبه اینه که آدم اصولا نمیره مسابقه ی قرآن که فقط مسابقه بده، معمولا آدم میره چون لذت میبره وقتی می بینه بعضی ها میان خیلی خیلی قشنگ قرآن می خونن، ولی آدم وقتی اینجوری مجازی مسابقه ی قرآن میده اصلا یه جوریه! انگاری صرفا داری واسه مسابقه دادن و برنده شدن می خونی!!

البته بازم به برگزارکننده ها حق میدم، دو تا راه داشتن، یا کلا کنسلش کنن، یا لااقل مجازی برگزارش کنن، که اونا هم دومی رو انتخاب کردن. به هر حال دستشون درد نکنه. بالاخره اینم یه جورشه دیگه چشمک. الان که همه چی مجازی شده، اینم روش!

-----

حالا اون آیه ای که به من افتاده رو سرچ کردم ببینم اصلا چی هست، راجع به چیه؟ دو تا لینک اولو باز کردم. لینک اول که خراب بود. لینک دوم هم لینک یه استخاره بود که تازه بد هم بود!!! نوشته بود "انجام نده عاقبت بدی دارد".