اولا فک می کردم فقط دانش آموزا دقیقه نودی ان، بزرگتر که شدم فهمیدم دانشجویی هم همین جوریه. بزرگتر که شدم فک کردم فقط ایرانی ها این جوری ان. وقتی اومدم اینجا فهمیدم بقیه ی بچه ها هم مثل منن. بعدترش فک کردم فقط "دانشجوها"ی خارجی و ایرانی این جوری ان تا اینکه امروز با ایمیل استاد فهمیدم، نخیر. کلا این دقیقه نودی بودن تو خون نوع بشره! استادای خارجی هم دقیقا دقیقه نودی ان!!

هفته ی پیش قرار بود استاد یه سری تحلیل آماری بکنه روی فایل های من. ولی قراری که با هم داشتیم کنسل شد. چون من گفتم هنوز اون کاری که باید تموم کنمو تموم نکردم. حالا امروز استاد ایمیل زده که ببییییین، ورودی این فایل اجراییت فرمتش چیه؟!خنثی این فرمتو می خونه؟ اگه این طوری بهش بدم چی؟سوال

منم با حوصله (مثل خودش) جواب ایمیلشو دادم.

انصافا استادم وقتی بهش ایمیل می زنم، خیلی با حوصله و کامل جواب میده. واقعا این کارش قابل تقدیره لبخند. حتی وقتی نیاز به چندین مثال هست، می بینی دو سه صفحه نوشته برام که خوب شیرفهم (یا به قول بعضی ها، البته دور از جون شما، خرفهم چشمک) بشم.

و البته الان با ایمیلی که استادم به یکی از جوابام داده فهمیدم که کلهم باید کدمو عوض کنم! یعنی این دو هفته داشتم آب تو هاون می کوبیدم!

باشد که رستگار شویم لبخند.