پیش نوشت 1: این پست ممکنه تا آخر امروز دوباره به روز بشه.

پیش نوشت 2: تا الان هرچی نوشته بودم از این کتاب، مال مقدمه بوده، که مقدمه هم مال حسن زاده آملی بود. دیدم تکیه کلامای حسن زاده آملی توش اومده، هی تعجب کردم!!! 97 صفحه مقدمه بود آخه!!!

از این به بعد هرچی می نویسم مال خود کتابه.

از کتاب مفتاح الفلاح:

1) می دونین خواب غلفت یعنی چی؟!

غفلت به یه زمانی خاصی از روز میگن. دو زمان در روز رو بهش میگن غفلت:

از زمان طلوع صبح صادق تا برآمدن آفتاب

و

ما بین غروب آفتاب و بر طرف شدن شفق از سمت مغرب.

طبق نظر نویسنده ی کتاب، آدم نباید این ساعت ها از روز رو بخوابه.

مورد دومش هنوز هم توسط خیلی ها رعایت میشه و هنوزم خیلی ها اعتقاد دارن غروب نباید خوابید ولی دیگه مورد اول تقریبا از بین رفته و همه اون موقع خوابن!!

 

2) حالا می دونین صبح صادق که گفته چیه؟!

(این قسمت رو از یه سایت برداشتم، چون کتاب خیلی پیچیده توضیح داده بود و به درد کسی که بقیه ی کتابو نخونده و با متنش آشنا نیست نمی خورد):

صبح کاذب (فجر کاذب) آن لحظه ای است که شب به پایان رسیده و برای اولین بار بعد از پایان شب، نور سفیدی در افق (در سمت مشرق) پیدا می شود و این سفیدی به شکل گوش گرگ است. در این لحظه، اگر چه شب به پایان رسیده، ولی هنوز وقت نماز صبح نرسیده است. به همین جهت به آن صبح کاذب یا فجر کاذب گفته می شود.

اما در ادامه مقدار سفیدی کم کم گسترش پیدا کرده و در ناحیه ی مشرق پراکنده می شود و در این موقع صبح فرا رسیده است. از این جهت به این سفیدی، فجر صادق (صبح صادق) گفته می شود.

فجر کاذب هنگام اولین لحظۀ طلوع درخشان است، ولی به مرور از بین می رود، در حالی که فجر صادق با نور کم طلوع می کند و با گذشت زمان پر نور می شود.