روزای عادی

 

روزامون همین طوری میاد و میره. اتفاق خاصی نمی افته.

امروز بعد از عمری تو آلمان زندگی کردن، گفتم بالاخره برم کلاس یه کم آلمانی یاد بگیرم نیشخند. رفتم کلاس بعد از ظهرو نشستم. میشه یه جلسه تمرینی رفت. معلمش یه معلم بسیار شق و رق و خشک بود. اومد تو کلاس، بهم گفت تو جدیدی، نه؟ گفتم آره. اسممو پرسید. بعد هم شروع کرد به درس و این حرفا دیگه.

انتظار داشتم وقتی کسی جدید میاد، همه خودشونو بهش معرفی کنن! ولی من مثل غریبه ها برای خودم نشسته بودم، بقیه هم که همدیگه رو می شناختن. اینجا معمولا این طوریه که یه کلاس که از سطح صفر شروع میشه، همون میره بالا. تک و توک وسطا به کلاس می پیوندن. ضمن اینکه معلم هم عوض نمیشه، یعنی یه معلم از سطح صفر با یه سری دانش آموز میره تا بالا. بعد دوباره میاد از صفر شروع می کنه، یه کلاس دیگه ورمیداره.

یادمه ایران که ما کلاس انگلیسی می رفتیم، این طوری بود که یه معلم تمام کلاسای یه سطحو درس می داد. اینجا اصلا این طوری نیست.

خلاصه، تا آخر کلاس من یخم وا نشد که بخوام صحبت کنم. سطح کلاسش نسبتا خوبه. حداقل برای من خوبه. می تونم بگم دانشم در حد بهتر از نصف کلاسه.

ولی یه خورده استرس داشتم، و هنوزم دارم. آخه من هیچ وقت کلاس نرفتم. این طوری یهویی از وسط یه کتاب شروع کردم، اونم از وسط یه کلاسی که بچه هاش با همن، یه کمی می ترسم. هرچند که سطحم از بچه ها پایین تر نیست. ولی من اصلا آکوزاتیو داتیو نمی دونم چیه! نه که ندونم چیه. ولی اصلا موقع حرف زدن به گرامر جمله ام فکر نمی کنم!! همیشه ام غلط غلوط حرف می زنم. ولی خب کم کم بر اساس تجربه جمله هامو درست کردم. بقیه اش هم که هنوز غلط غلوطه. گذاشتم تو کلاس درست شه نیشخند.

این قدر گرامری فک کردن برام سخته. یه دلیل اصلی ای که کلاس نرفتم هیچ وقت هم دقیقا همین بود.

یادمه کلاس زبان انگلیسی که تو ایران می رفتم، یه معلم بود که من خیلی دوسش داشتم و در واقع به عشق این معلمه می رفتم سر کلاس. حتی کلاس فشرده هم رفتم یه بار! فک کن آدم تابستون، هر روز بره کلاس انگلیسی! عصرا هم بشینه عین یه بچه ی دبستانی مشق بنویسه! ولی واقعا دوست داشتم.

علت اصلیشم این بود که این استاده (تا جایی که یادمه) از گرامر هیییییچ حرفی نمی زد. تا نمی پرسیدی چیزی رو تخته نمی نوشت. فقط می گفت repeat please! ما کلا گرامر انگلیسی رو با repeat please تو مخمون فرو کردیم رفت. هنوزم که هنوزه گرامرای انگلیسی رو نمی تونم برای کسی توضیح بدم. نهایتش اینه که از طرف می پرسم چی می خوای بگی؟ فارسیشو میگه، من انگلیسیشو میگم نیشخند.

در همین راستا یادم اومد که معلم زبان دبیرستانمم اینو فهمیده بود (ذکر و خیرشو که قبلا براتون گفتم دیگه چشمک). قبلا که بهتون گفته بود، اول خوب از بچه ها کلمه می پرسید، بعد هرچی رو هیش کی بلد نبود، از من و یکی دیگه می پرسید.

یادمه یه بار همین کارو با گرامر کرد. یه گرامر نسبتا سختی بود، از من پرسید. منم هی با تاخیر جواب میدادم. آخه اول جمله رو تو ذهنم می ساختم، بعد توضیح می دادم که خب فاعلش کجا میاد، فعلش کجا میاد! باز اون می گفت خب اگه مثلا قیدم بهش اضافه کنی چی؟ باز من اول جمله رو می ساختم تو ذهنم، با تاخیر بهش جواب می دادم. اونم زرنگ بود، سریع دستش اومد که من آدم گرامر مرامر نیستم نیشخند. دیگه تمام چهار سالی که من دانش آموزش بودم حتی یه بار از من گرامر نپرسید نیشخند.

حالا اینجا واقعا سختمه بخوام همه اش رو گرامر تاکید کنم. به نظرم آدم غلط غلوط حرف بزنه بهتر از اینه که یه ربع فک کنه بعد حرف بزنه!!

--

علی رغم اینکه معلم کلاسو زیاد دوست نداشتم، مجبورم کلاسو برم. چون با توجه به ساعت های بیکاری من، کلاس دیگه ای وجود نداره. البته بچه های بسیار گرم و مهربونی داره. امیدوارم جلسه ی بعد بیشتر بشناسمشون. البته برای اینکه بشناسمشون لازمه که بیان با من حرف بزنن. من اصولا اونقدر اجتماعی نیست که برم باهاشون حرف بزنم نیشخند.

--

معلممون خودش خارجیه و لهجه داره خنثی. فک کن آمد بیاد آلمان، آلمانی رو از یه خارجی یاد بگیره!!

--

یه خانوم و آقای مسن انگلیسی زبون داریم تو کلاس (البته فکر می کنم انگلیسی زبونن). خیلی بامزه صحبت می کنن، مخصوصا خانومه. آمریکا هم که رفته بودم، تو هواپیما خانومی که اطلاعاتو اعلام می کرد، مسلما به آلمانی هم می گفت همه چیو. آلمانیش خیلی توش ناز و ادا داشت!! اصلا مثل آلمانی خود آلمانی ها جدی نبود. این خانومه هم همین طوریه.

--

یه نفر هم داریم تو کلاس که یه خورده از بقیه ضعیف تره. فقط من نمی دونم چرا چیزی رو نمی فهمه نمی پرسه. یعنی منی که تازه وارد بودم هم چیزی رو که نمی فهمیدم می پرسیدم ولی اون که شاگرد قدیمی بود نمی پرسید!

--

دوست داشتم یکی دو نفر تو کلاس می داشتیم که کلا انگلیسی بلد نباشن. اون وقت آدم بیشتر مجبور میشه آلمانی صحبت کنه. ولی متاسفانه همه انگلیسی رو کامل بلدن! قبل و بعد کلاس کلا با هم انگلیسی حرف می زنن!

--

سه صفحه از تزمو به شکل هی تز واقعی نوشتم لبخند. یکی دو صفحه دیگه بهش اضافه می کنم، میشه فصل اول (مقدمه)، می دم به استاد. ببینم چند صد تا کامنت روش میذاره!

--

اولین باره به شکل جدی با لاتک کار می کنم. همیشه فکر می کردم خیلی سخت باشه. ولی الان فهمیدم خیلی آسونه. باید زودتر برم لاتکو تو رزومه ام اضافه کنم. الان دیگه بلدمش چشمک (با همین یه روز کار کردن دیگه ادعا می کنم بلدم لاتکو نیشخند). البته بیراه هم نمی گما. آخه تو همین یه روز کار کردن، تمام section و subsection درست کردن و رفرنس درست کردن و رفرنس دادن به شیوه های مختلف (شماره گذاری، با اسم، تو کروشه، تو پرانتز)، گذاشتن زیروند و بالاوند و هزار تا چیز دیگه رو یاد گرفتم. اصلا هم از ورد سخت تر نیست. فقط یه خورده کامپایل کردنش مسخره است.

هنوز سیستمش دستم نیومده. نرمالش اینه که وقتی یه رفرنسو درست می کنی، یه بار فایلو به عنوان خوندن رفرنس ها، بعد دوبار باید فایل اصلی رو اجرا کنی. اینکه چرا دوبار باید کامپایلش کنی رو هنوز نفهمیدم!!

حالا جالبش اینه که بعضی وقتا، وقتی چند تا رفرنسو با هم اضافه کردم، وقتی فقط یه بار کامپایل می کنم، فقط رفرنس اولو برام اضافه می کنه! منم که حوصله ندارم امتحان کنم چند بار باید کامپایل کنم، شصت بار می زنم که مطمئن شم الان دیگه تغییرات اعمال شده نیشخند.

خب برنامه رو یه جوری بنویسین آدم یه بار اجرا می کنه، همه ی تغییرات اعمال شه دیگه! طرف برنامه نویسیش در حد من بوده فک کنم چشمک.

--

راستی اگه روزه می گیرین، ما هم التماس دعا داریم لبخند، البته اگه نمی گیرین هم التماس دعای ما پا برجاست، گفته باشم چشمک.

 

/ 7 نظر / 36 بازدید
علی ت.

پیشنهاد می کنم برای کار بر روی اسناد LaTeX از نرم افزار WinEdt روی سیستم عامل ویندوز و یا سرویس آنلاین ShareLaTeX روی وب استفاده کنید. هر دوی این ها رایگان هستند برای استفاده شخصی. امکانات جالبی رو هم ارایه میدن که کار رو راحت تر و لذت بخش می کنه. به جز این ها نرم افزار های بسیار دیگری هم هستند که انواع مدرن و جدید تر آن ها ویژگی های جالبی دارند. مثل Texmaker که روی تمام سیستم های عامل قابل نصب است. http://www.winedt.com http://www.sharelatex.com http://www.xm1math.net/texmaker

زهراجمالی

براتون ارزویه موفقیت دارم التماس دعا چشم منم مشهدی هستم حتما دعاگو هستم

صبا

کلاس آلمانی رفتنت مبارک باشه[قلب][چشمک] latex کار کردنت هم مبارک باشه[لبخند] منم دوست دارم کار کردن باهاش رو شروع کنم ولی اصلا فرصتش پیش نمیاد[ابرو]

ندا

كلاس زبانا همشون يه جورين [ابرو] شما هم واسه ما دعا كنيد [قلب]

لیلی

من تجربه ی خوبی دارم از کلاس زبان.معلم المانی و روسی و ایتالیایی و لهستانی هم داشتم. غیر از معلم ایتالیایی که جلسه سوم یا چهارم حضورم تو کلاس منو مسخره کرد که اسامی ماه ها رو بلد نیستم بقیه شون خوب بودن. بذای ارتباط گیری از بغل دستیت شروع کن. یا جلسه ی بعد خودت به معلم بگو میشه بقیه خودشون رو معرفی کنن. یادت باشه اینها المانین و باید مستقیم باهاشون حرف زد. البته معلم ما به ازای هر تازه وارد برنامه ی معرفی داشت. مطمئن باش خاطرات جالبی از کلاست اینجا می نویسی

محمود

سلام طاعات و عبادات تون قبول باشه از دنبال کننده سایت تون هستم تشکر می کنم از شما بابت این سایت خوب یه سوال داشتم درسته برای گرفتن پذیرش تحصیلی در مقطع ارشد در رشته فنی مهندسی باید لیسانس رو 4ساله تموم کرده باشیم؟ ممنون

حمید

سلام واقعا وب سایت محشری دارین خیلی استفاده می بریم خیلی ممنون راستی یه سایتی هست نمی دونم می شناسین یا نه به اسم فرادرس اموزش خیلی از نرم افزارهای مهندسی و حتی کاربردی رو گذاشته البته با کیفیت بسیار عالی latex هم جزوشونه بد نیست نگاه کنین گفتم یه کمی هم ما زکات اطلاعات بدیم faradars.org واقعا دعاتون می کنم التماس دعا موفق و موید باشید یا علی